من تو دلم ۱۵۴۲۴۲۵۲۵۶۱۶۱۷۱۷ پاراگراف حرف مونده که دیگه حتی روم نمیشه به امامحسین هم بگم.
فکر کنم مجددا لازمه که به خواب مصنوعی تو بین الحرمین فرو برم و وقتی از خواب بیدار شدم ببینم که درد و سنگینی و غصه و وزن سنگینِ همه اون حرفا از روی دلم برداشته شده و امام حسین با یه پوف همه ی گرد و خاک های روی دلم رو پوفونده.
هرکس با هر مدلی که هست ؛
تو رو دوست داره حسینجان ..
تو کیستی که گرفتی به هر دلی، وطنی..
میگن وقتی حضرت موسی و حضرت خضر همو دیدن؛ اولین چیزی که قبل از تعلّم تو ملاقات بینشون گذشت؛ «روضه بر مصائبعاشورا» بود...