_طعم گیلاس «چطور اولین بار بود که دیدمش؟»

حالا تو دَم صبح طلوع آفتابو نمی‌خوای ببینی؟ سرخ و زرد آفتابو؟ موقع غروب رو دیگه نمی‌خوای ببینی؟ نمی‌خوای این ستاره‌ها رو ببینی؟ شب مهتاب، قرص کامل ماه رو دیگه نمی‌خوای ببینی؟ آب چشمه‌ی خنک رو نمی‌خوای بخوری؟ دست و صورتِت رو با اون چشمه بشوری؟ از مزه‌ی گیلاس می‌خوای بگذری؟ نگذز. _طعم گیلاس

وقتی به آسمون نگاه می‌کنم حالم خوب میشه

خستم از آدم‌ها و حرف هاشون،نمی‌شه فقط از دور تماشاشون کرد؟

نمی‌فهمم تا وقتی چیزی رو تجربه نکردی چطور انقدر قاطعانه و با اعتماد به نفس میشه راجبش صحبت کنی؟