من معتقدم نویسنده های جوون شاید نوشتار پایین تری از نویسنده های سن و سال دار و باتجربه داشته باشن اما روح خیلی بیشتری توی اثرشون دارن،دقیقا چون جدی گرفته نمیشن،چون باید خودشون رو خیلی بیشتر ثابت کنن و تک تک نکاتو نه فقط به عنوان نکات ساده نوشتن،بلکه شرط حیات دنیاشون پیاده کنن و و تلاش و مشقتی که برای نوشته هاشون میزارن خیلی بیشتره.
پلوتوییهایِبیخانمان؛
باشه،سوروس اسنیپ براتون فقط یه شخصیت داستانی بود اما میراث اون بود.