💢اعتراف ناخواسته همه به حضور به موقع و خروج به موقع نیروهای مقاومت از سوریه 💢 این چند خط را حتما بخوانید و به آن فکر کنید و آن را به دست همه برسانید! 🔹️از همان روزهای اولیه حضور مدافعان حرم در سوریه ضمن احترام به ایستادگی اسد و خاندانش و کمک به او با صدای بلند فریاد زدیم ما بادیگارد اسد نیستیم. ما برای دفع فتنه بین المللی داعش که ساخته و پرداخته آمریکا و اسرائیل بود از سر مردم ایران، مقاومت منطقه و حرم های مقدس وارد سوریه شدیم و نمود رگه های داعش در ایران و ترورهای آنها را در آن زمان فراموش نکردیم و اگر نمی رفتیم باید با داعش در خیابانهای تهران می جنگیدیم. 🔹️همان زمان هم به جز شخص اسد و برخی معدود از حاکمان سوریه، نه ارتش سکولار سوریه و نه هیچ یک از سیاستمداران این کشور که حتی خواندن نماز در پادگانهایشان ممنوع بود و اجازه تشکیل بسیج مردمی در مساجد را نمی دادند، کسی به نیروهای مقاومت برای نابودی داعش کمک نکرد. اساسا منشا برخی نارضایتی ها در میان بسیاری از مردم مسلمان سوریه همین خصوصیات لائیک و سکولار حاکمان سوریه و بی توجهی به احکام فردی و اجتماعی اسلام بود. همان زمان هم برای کمک به داعش شبهه می کردند که چرا مدافعان حرم در سوریه ای که ارتشش شبها در دیسکو هاست یا وضعیت حجاب و رفتار اجتماعی مخالف اعتقادات مسلمان است حضور دارند!! 🔹️حالا پرسیدن این سوالات توسط برخی اشخاص و رسانه های ضد ایرانی داخلی و خارجی مضحک نیست که "دفاع از اسد" را پیش فرض می گیرند و می پرسند این همه خرج اسد کردید چه شد؟ در حالی که همه به چشم خود دیدند در شرایطی که دیگر فتنه جهانی داعش وجود ندارد و در شرایطی که مسلحین تحریرالشام با تمام خصوصیات افراطی و تندروی هایشان منشا سوری دارند و اعتقاداتی مثل تخریب حرم ها و کشتار و تکفیر هم در آنها کمرنگ است و البته با وجود ارتش بی خاصیت سوریه و در شرایط بی ارادگی اسد و حساب کردن او روی وعده های غربی- عربی ایران وارد جنگ های داخلی سوریه نشد. 💥اتفاقا حالا باید پرسید اصلا ما چرا باید در این شرایط جدید در سوریه می جنگیدیم؟ 🔹️تردیدی نیست که نبرد نیروهای مقاومت در سوریه با این تحریرالشام و با وجود این ارتش در سوریه به جای تمرکز بر نبرد با اسرائیل چیزی جز خسارت به دنبال نداشت. الان که تازه اسنادی از برخی ارتشی ها و استخبارات حکومت قبلی سوریه علیه مقاومت و حتی خود بشار اسد هم منتشر می شود و البته قطعا هرچه بگذرد درایت و هوشمندی فرماندهان حکیم مقاومت بیش از پیش عیان خواهد شد. که در چه زمان درستی در سوریه حاضر و در چه زمان درستی از آن خارج شدند. حالا به این فرضیه هم فکر کنید:   "بعد از دفع فتنه جهانی داعش [به لطف مدافعان حرم] حالا با خروج خود خواسته اسد با هماهنگی متحدانش و آمدن مسلحینی که پیامهایی علیه اسرائیل نیز از میان آنها مخابره می شود حالا زمین نبرد با اسرائیل به جای جنگهای داخلی فراهم شده؟ حمله اسرائیل به سوریه نیز از ترس همین است؟" البته این هم فقط یک فرضیه است و اگر درست باشد باید پرسید که اگر نیروهای مقاومت در سوریه مشغول نبرد با یک مشت گروه مسلح مثل تحریرالشام می شدند چقدر به سود رژیم صهیونیستی و به ضرر تمرکز بر نبرد با اسرائیل تمام می شد؟ 🔹️در خصوص تنگ شدن عرصه بر مقاومت لبنان هم ضمن همه انتقاداتی که به سیاست خارجی دولت جدید داریم اما واقعا عراقچی حرف درستی زد: مگر با مقاومت یمن و یا بسیاری از نقاط دیگر در جهان راه ارتباطی زمینی و هوایی و دریایی هست که اینگونه قوی تر از گذشته در راه مقلومت با فتنه جهانی صهیونیسم ایستاده اند؟ مگر تفکر و مکتب مقاومت در ملتهای دنیا وابسته به این معادلات است؟ 🔹️گرچه با شرایط فعلی قطعا این پایان ماجراهای سوریه هم نیست و معلوم نیست در این شرایط بسیاری از دسترسی ها بهتر از گذشته نباشد. 💥صبور باشیم و به نصرت خدا و حکمت فرماندهان مقاومت و برکت خون شهدا ایمان داشته باشم... #رباط_نیوز @robat_news24

ششمین رویداد تولید محتوای بسیج در سراسر کشور برگزار میشود. ۳۲ شهر یک هدف ،تولید محتوای فاخر دیجیتال

تحول زیرساخت‌های ورزشی در ایران: از پهلوی تا جمهوری اسلامی --- بخش 1: مقدمه زیرساخت‌های ورزشی یکی از شاخص‌های توسعه هر کشور است. در ایران، طی دو دوره پهلوی و جمهوری اسلامی، تغییرات چشمگیری در تعداد و نوع زیرساخت‌های ورزشی به وجود آمده است. این اینفوگرافیک به بررسی و مقایسه این زیرساخت‌ها می‌پردازد. --- بخش 2: زیرساخت‌های ورزشی در دوران پهلوی (1925–1979) 1. تعداد استادیوم‌ها و سالن‌های ورزشی: استادیوم‌های شاخص: استادیوم امجدیه (شهید شیرودی): ساخته شده در دهه 1310. استادیوم آزادی: افتتاح در سال 1350 با ظرفیت 100,000 نفر. تعداد کل استادیوم‌ها: حدود 20 استادیوم. 2. تمرکز جغرافیایی: زیرساخت‌های محدود فقط در تهران کمبود زیرساخت‌ها در مناطق روستایی و محروم. 3. نوع زیرساخت‌ها: یک ورزشگاه‌ بزرگ برای مسابقات ملی و بین‌المللی. استخرهای شنای عمومی و سالن‌های کشتی محدود. 4. نقاط قوت: ساخت پروژه‌های  مانند مجموعه آزادی. میزبانی بازی‌های آسیایی 1974 با استفاده از زیرساخت‌های جدید. --- زیرساخت‌های ورزشی در دوران جمهوری اسلامی (1979–اکنون) 1. تعداد استادیوم‌ها و سالن‌های ورزشی: افزایش چشمگیر: بیش از 1,500 استادیوم بزرگ و کوچک. ساخت ده‌ها سالن چندمنظوره در سراسر کشور. استادیوم‌های شاخص: استادیوم یادگار امام تبریز (ظرفیت 70,000 نفر). استادیوم نقش جهان اصفهان (ظرفیت 75,000 نفر). استادیوم فوق مدرن  امام رضا در مشهد و... تمرکز جغرافیایی: توسعه زیرساخت‌ها در مناطق روستایی و شهرهای کوچک. افزایش دسترسی ورزشکاران و عموم مردم به امکانات ورزشی. نوع زیرساخت‌ها: توسعه استادیوم‌های فوتبال، سالن‌های سرپوشیده، استخرها، و زمین‌های ورزشی. ساخت مجموعه‌های ورزشی برای بانوان با رعایت ملاحظات فرهنگی. نقاط قوت: گسترش زیرساخت‌ها در مناطق محروم. میزبانی مسابقات بین‌المللی مانند جام ملت‌های آسیا، جام جهانی کشتی، و لیگ جهانی والیبال --- نتیجه‌گیری در دوران پهلوی، زیرساخت‌های ورزشی مدرن‌سازی شد، اما محدودیت جغرافیایی و تنوع کم وجود داشت. در دوران جمهوری اسلامی، توسعه فراگیر و گسترده‌تر زیرساخت‌ها، به‌ویژه در مناطق محروم و برای بانوان، موجب دسترسی بیشتر به امکانات ورزشی شده است. #رباط_نیوز @robat_news24

https://rubika.ir/nasra_tehran/BCAJJBAJEEHIHAHC دوستان نظر سنجی خیلی مهمه همه جا انتشار بدید بزنن رباط کریم