خوندم حضرت علی موافق صلح با معاویه نبودن

اما یکسری متحجر افراطی که پیشانی هاشون و سر زانو هاشون از عبادت زیاد پینه بسته بود بر امام اصرار داشتن که صلح رو بپذیر امام اما قبول نمی‌کرد

تا همین افراد گفتن: علی! اگر تو با معاویه وارد جنگ بشی ما هم باتو وارد جنگ میشیم...

امام دید اگر قبول نکنه دیگه همین افراد به ظاهر مؤمن هم برای اسلام نمیمونه!

امام با اکراه قبول کرد

وسط هیئت دارم اینارو مینویسم

هئیتی که دم از حسین میزنن!

حالا این ۱۰۰ روز عاشورا رو ، کربلا رو از عمق وجود درک میکنیم...

این افرادی که نظرشون، صلح یا هرچیز دیگه ای رو بر امام تحمیل میکنن از زمان پیامبر، حضرت علی، امام حسین بودند تا در دوره امام خمینی رهبر شهید و آسید مجتبی

خوب چشمامون رو وا کنیم حق و باطل خیلی روشنه وای اگر در روشنایی راه رو گم کنیم...

این دو سال همه چیز با رهبری هماهنگه رو هم متوجه شدیم...

خدایا امام ما از نظر ها غایبه... ولی فقیه ما مرجع تقلید ما هم از نظر ها غایبه خدایا یکسری صدای ما رو در نطفه خفه میکنن ما همه چشم و امیدمون به توعه...