آیا زنده ماندن به معنای عدم اکمال رسالت است؟

فکر می‌کنم که زنده موندن لزوما به معنای رسالتی ناتمام نیست. ممکنه رسالتی به پایان برسه و رسالتی دیگر آغاز بشه. شاید رسالتی از پیش تعیین شده وجود نداشته باشه و دائما در حال خلق و تغییر باشیم.

_

شب برای من این شکلیه،این آهنگ. مُبهم،ظُلُمات،تَه.

-105-

- واسوخت.

از نجابت جناب شهریار داره زیاد خوشم می‌آد.

تو این چهارده سال تحصیلی اخیر اولین باره که مشتاقم برای رسیدن شنبه ها.

_

همینجوری خواستم بگم که یکی از ثمرات اثربخش "زن،زندگی،آزادی" اینه که تو ایران از هر 6 نفر خانم و آقا، 5 نفر hpv دارن. تنها راه انتقالشم رابطه جنسی عه. (منم فکر می‌کردم از استخر و مکان های این چنینی هم..) قابل درمان هم نیست. در راستا این بیماری کلی بیماری دیگه ام به بدنت منتقل می‌شه و بعدا خودش رو بروز می‌ده.

شاید سوال پیش بیاد که حجاب چه ربطی به این داستان داره؟! حجاب قدم اول باز شدن مسیر تباهی بود. قدم دوم تلاش برای عرف و حتی قانونی کردن مشروب بود. حالا زمزمه‌ی سقط جنین قانونی ام به گوش می‌خوره. و شاهد افزایش چشمگیر دوستان همجنسباز ام هستیم. شاید مسیر قانونی شدنش طولانی باشه اما عادی سازی صورت می‌گیره. پس پیش به سوی تباهی و فراتر از آن🫶🏾