عزیزم من نمیخواستم از چشمم بیوفتی تو با کارات باعث شدی من اشک بریزم و همراه اشکام از چشامم افتادی و خب طبیعتا الان جلوی چشمم هم بمیری دیگه برام مهم نیستی

دیگه هیچی واسم مهم نیست اصلا بزار پاهام از پتو بزنه بیرون جن منو بخوره

من دوس دختر خسته کننده ایم؟ عزیزم من تورو بردم قبرستون که ببینی سزای خیانتکار و دروغگو چیه

من دوست نداشتم؟ من حاضر بودم زاپاس باشم واسه حال بدیات

نمیدونم خدا کِی میخاد یه نگاه اینورا بندازه

حتی ایران و آمریکا هم مذاکره رو موکول کردن به شنبه دیگه چه توقعی از ما دارین

کاش یکی بود میزد در گوشم تا به خودم بیام الان حتی خودمم نمیدونم دارم چیکار میکنم

راستش اونقدری سردرگمم که خودمم نمی‌فهمم دارم چه غلطی با زندگیم میکنم

ببخشیدا ولی آدم سگ تو بیابون بشه، عاشق نشه، دلتنگ کسی نشه، تا خِرخِره غرق یه آدم نشه

انگاری انداختنم تو یه جایی که دور تا دورم دیوار سنگی وجود داره و ارتفاع این دیوارا بالای ۱۰ متره و من هیچ کاری نمیتونم بکنم تنها و مضطرب و ترسیده و بی پناه انگاری به قلبم وزنه ی ۲۰ کیلویی وصل کردن سنگینه پره لبریز شده ولی خب بازم دَم نمیزنم و صبر میکنم و خودمم نمیدونم منشاء این صبر از کجاست

تصورم از مذاکره غیر مستقیم اینه که یه پدر مادر دعوا کردن و بچه شون داره حرفاشونو از این اتاق انتقال میده به اون اتاق

سرش شلوغه و کلی کار داره و من باید درکش کنم، درک کردنم: