وقتی یادم میاد که
بابام چجوری سال ها بی صدا
هر صبح زود بدون اینکه شکایتی کنه،یا صبحونه ای بخوره
از خونه میزد بیرون تا فقط زندگی ما روی روال بمونه
بیشتر از همیشه میفهمم قهرمان ها همیشه شنل ندارن
الان میفهمم پشت اون سکوت چه فداکاری بوده...🥺🫂❤️
دلم یه " آخیش " باورنکردنی وسط
زندگیم میخواد که زندگیم به قبل
و بعد اون تقسیم شه.🥲