ذی الحجه‌ی هر سال به یاد پدری بودم که در حرم مکه و ایام حج، دار فانی را وداع گفت و احرامی که به یادگار برای من تک پسرش باقی گذاشت. ذی الحجه که شروع می‌شد اصلا همه چیز رنگ و بوی پدر می‌گرفت: خبر سفر حاجیان، پیام حج رهبری، عرفه و دعایش، عید قربان و شعفش و منی و دلشوره سلامتی پدر. من برای سال‌ها با لحظه لحظه ذی الحجه در نسبتی با پدرم زیسته بودم. ذی الحجه امسال ـ که یازدهمین سالگرد رحلت پدر بود ـ دروغ چرا؛ اصلا یادم رفت که ایام رحلت پدر است؛ یکدفعه به خودم آمدم و دیدم که چند روزی از چهارم ذی الحجه روز وفات پدرم گذشته و ... پدرم که از دنیا رفت در سفر بود. تا جنازه به ایران برگردد سه هفته‌ای طول کشید. در تمام آن روزها باور نمی‌کردم پدرم رفته؛ وقتی که سنگینی تابوتش بر شانه‌ام افتاد و جنازه‌اش تشییع شد؛ تازه فراقش را باور کردم. برای من حکایت پدر امتی که شهید شده اما تشییع نه، همین است. تا تشییع نشود و تا مزاری در کار نباشد شهادتش باورم نمی‌آید و اشک نیز اجازه جاری شدن نخواهد یافت.

پاسخ به اشغالگری و تهاجم اسراییل به جنوب لبنان باید اولا در باب المندب داده شود؛ هیچ دلیلی برای باز ماندن باب المندب وجود ندارد.

زیرساخت‌های ایران بعنوان تنها برگ نظامی متعارف به کار گرفته نشده توسط آمریکا و اسرائیل، دیر یا زود مورد حمله قرار خواهند گرفت. تذبذب در تصمیم به موقع، تنها مانند تمامی دفعات پیشین ابتکار عمل را از ما خواهد گرفت. باید در حمایت حزب الله قهرمان به نقض آتش بس فاحش اسرائیل پاسخ محکم دهیم.

یه بخشی از نقدهایی که برخی از فعالین شبکه‌های اجتماعی نسبت به برنامه #به_وقت_ایران دارند از این نشات میگیره که اساسا این عزیزان برنامه رو ندیدند و نمی‌بینند. بسیاری از این عزیزان #سوشال_بسنده هستند و حداکثر با دیدن یکی دو تا بریده از برنامه حکم در مورد برنامه می‌کنند و خیلی حال دیدن 80 دقیقه برنامه تلویزیونی را ندارند.

نقد برنامه به وقت ایران که خوبه اما طرف زیر توییت‌های انگلیسی من که ترجمه حرفای برنامه شب قبل هست کامنت می‌زنه «اینا رو توی برنامه بگو»؛ من چی بهش بگم خدا رو خوش بیاد بجز اینکه آخه تو منتقد چیزی هستی که ندیدی؟

واسه حفظ و تقویت مقاومت لبنان باید خط پشتیبانی جبهه لبنان تقویت بشه؛ قبلا این جبهه پشتش به سوریه گرم بود که با سقوط اسد افتاد دست جولانی اما قفل جولانی رو میشه از طریق ترکیه باز کرد. ترکیه هم از سرکوب مکرر و مداوم کردهای جدایی‌طلب توسط ایران منتفع شده و همین الانم از طرف اسرائیل یه تهدید بالقوه تلقی می‌شه. بجز اقدام مستقیم و کنشگری خود جمهوری اسلامی ایران که شرط آتش بس هست و باید انجام بشه، صحبت‌های پشت پرده با ترکیه باید منجر به آزادی عمل ما توی بازگشایی و تقویت خط امداد سوریه ـ لبنان بشه. چه بسا این اتفاقات داره می‌افته اما اگه نه جا داره خیلی جدی این مساله پیگیری بشه.

الحمد لله الذي جعلنا من المتمسكين بولاية اميرالمومنين

عزیزانی که میرن توی فضاهای اجتماعی و رسانه‌ای و در مورد برنامه #به_وقت_ایران میگن که اینا گفتن «حزب الله واسه خاطر خودش وارد جنگ شد»، منصف باشند و اگه همین ادعای ما رو هم درست و دقیق روایت نمی‌کنند اقلا بقیه‌ش رو هم بگن که اینا تاکید دارند که «واسه خاطر حزب‌الله و توقف جنگ توی لبنان باید هر کار موثری که لازمه رو انجام بدیم ولو جنگ مستقیم». وقتی شما بند اول ادعای ما رو نصف و نیمه نقل می‌کنی و بند دوم رو اساسا نمی‌گی، مخاطب‌تون خیال می‌کنه با جریان نه غزه نه لبنان طرفه. این هم خلاف انصاف هست و هم خلاف تقوای رسانه‌ای. عین ادعای ما رو نقل کنید و بعد هم هر نقدی داشتید بگید.

◀️حمله به مدرسه شجره‌طیبه میناب توسط چه کسانی انجام شد؟ 🗣نیما اکبرخانی؛ کارشناس مسائل نظامی 🔊برنامه 135| 15 خردادماه 1405 📹برنامه به وقت ایران - شبکه خبر 📹هرشب حوالی ساعت ۱۹:۳۰ 🔻🔻🔻 کانال رسمی برنامه به وقت ایران شبکه خبر @bevaqteiran

قبلا در مورد ایده مقاومت اسلامی صحبت کردم که یعده خیلی هم شاکی شدند. گفتم هویت اسلامی نقش مستقیم توی مقاومت داره. هویت اسلامی هم به مجموعه‌ای از عقاید بر میگرده و هم به مجموعه‌ای از شرایع و البته اخلاقیات. اینا کنار هم توی آدم خلق هویتی می‌کنند که بهش می‌گیم اسلامی. یعنی یه آدمی که باور به دنیای بعد از مرگ داره ایده مقاومتش ذاتا متفاوت از یه آتئیست یا کمونیست بی‌باور به دنیای پس از مرگ هست. یا یه آدمی که لهو و لعب رو حرام می‌دونه و دور و بر مستی و بی‌بندباری جنسی نمی‌ره تبدیل به آدمی می‌شه که می‌تونه مقاومت بیشتری بکنه. همینطور چارچوب‌های اخلاقی اسلامی هست که ظرفیت خلق مقاومت بیشتری داره. حالا این سطور نویسنده فرانسوی امانوئل تاد رو توی کتاب شکست غرب بخونید که داره البته نقلی از رونالد اینگلهارت جامعه شناس آمریکایی توی کتابش میاره و در مورد نسبت بین زنانگی جامعه ـ فمینیسم ـ و آمادگی برای دفاع از کشور حرف می‌زنه: در کتاب تکامل فرهنگی اثر «رونالد اینگلهارت» که بر اساس مطالعه ارزش‌های جهانی نگاشته شده، تحول ارزش‌ها در بسیاری از کشورها بررسی شده است ... در میان پاسخ‌های غالبا عادی‌ای که مطالعه ارزش‌های جهانی جمع‌آوری کرده است پاسخ به پرسشی جذاب نیز وجود دارد: آیا افراد آماده‌اند که برای دفاع از کشورشان به وسیله سلاح به میدان بروند؟ اینگلهارت کاهش آنچه را می‌توانیم «شهروندی نظامی» بنامیم در سرتاسر جهان غرب مشاهده کرده است ... او کاهش کلی علاقه به مسائل نظامی در جهان غرب را به «زنانه شدن جامعه» نسبت می‌دهد. این فرضیه جذاب است و در نگاه اول با دیدگاه من همخوانی دارد زیرا در کتاب «کجا ایستاده‌اند» کاهش حس جمع‌گرایی و در نتیجه کاهش علاقه به مسائل نظامی را با آزادی زنان مرتبط دانسته‌ام. شکست غرب / امانوئل تاد / ترجمه شاهین اشکان / ص 220-221