با آدمی رفت و آمد کنید که به خودش اهمیت میده.هر چیزی نمیبینه ،هر چیزی‌ گوش نمیده،هر حرفی نمی زنه،با هر کسی نمی گرده.کسی که به خودش احترام میذاره احتمال بی احترامیش به شما خیلی کمتر از بقیست

یکی از مهم ترین چیزایی که اینستا و یوتیوب و تیک تاک و ... از جامعه گرفت احترام و ادب بود دیگه انگار مرز مشخصی وجود نداره انگار از پشت صفحه ی گوشی حق و حقوق آدم ها خیلی جا به جا میشه طرف به خودش حق میده با عکس هر کسی استیکر و گیف بسازه هر فحشی بده هر تهمتی بزنه ،هر کسی رو میخواد مسخره کنه . انگار که دیگه مرز مشخصی وجود نداره و فقط مسئله این نیست احترام به ذهن و مغز انسان هم از بین رفته آدم میذاره از هر ترندی حمایت کنه ،هر چیز ترندی بیوفته سر زبونش ،با مغزش هر محتوایی رو پر کنه

‌+ روانشناس : هنوز با خودت حرف میزنی ؟! ‌- من : نه دعوامون شد 🎀 @hahhhaah / بتمَنی

اون تاریخه هنوز رو تخته‌ست، "به‌ نام حضرت دوست" از بالای تخته تکون نخورده. حتی تخته پاک‌کن هم از ۹ اسفند داره با جاذبه می‌جنگه. همه‌چیز سرِ جاشه، به جز ما.

صبح ۹ اسفند داشتیم در مورد این که شب توی مراسم افطاری مدرسه لباس چی میپوشیم حرف می زدیم ... ولی خب قسمت نبود

پدرام پاریزی توی یکی از آهنگای چاوشی میگه که زیر طاق دو تا ابرو ،دوتا دریاچه پر قو ،مثل گله های آهو واسه چی فرار کردی؟ خواستم بگم میبینید چه باحال آرایه ی تشبیه داره؟

‌

خب میخوام کتاب معرفی کنم(بازم میگم که اینا فقط نظر منه) سری قبل یه کتاب ایرانی معرفی کردم اما الان میخوام کتابی معرفی کنم که نویسنده اش روسیه. کتاب "مرگ ایوان ایلیچ" که کتاب معروفیه و احتمالا میشناسیدش نویسنده اش لئو تولستوی نویسنده و فیلسوف روسی هستش کتاب در مورد یک قاضی به نام ایوان ایلیچ هستش که خیلی به سِمَت شغلی و خونه ی دارایی ها و سر و وضعش اهمیت میده و اطرافیانش هم همینطور آدمایی هستن #کتاب

و همینطور میشه که این ویژگی ایوان ایلیچ هی تشدید می شه تا جایی که توجه به این مسائل تبدیل میشه به یه بخش بزرگ از زندگیش.

میگذره و ایوان ایلیچ به طور ناگهانی بیمار میشه و پزشک ها هم از یه جایی به بعد نمیتونن براش کاری کنن حالا اون ایوان ایلیچ که از نظرش زندگی بسیار باشکوهی داشته باید با بیماری و به طرز اسفناکی گوشه ی اتاق بیوفته و هر روز انتظار مرگ رو بکشه