گاهی اوقات به خودم میام انگار تازه میفهمم "اوه دارم چیکار میکنم؟ چرا کل روزمو دارم احمقانه میگذرونم؟" بعدش احساس بدی میگیرم، یه احساس عجیب که ادم احساس میکنه داره هیچکاری نمیکنه، در حدی که گوشیمو خاموش میکنم و کنار میذارم و به سقف خیره میشم و نفس عمیق میکشم و به صورت آه مانندی نفسم رو بیرون میدم، انگار میخوام احساس بد از قفسه ی سینه ام بیرون بیاد ولی همون داخل ثابت میمونه، این احساس کلافه ام میکنه، انگار باید همین الان برم و یه کاری رو انجام بدم اما مشکل اینجاست که نمیدونم چه کاری، اصلا بقیه هم سن و سالای من دارن چیکار میکنن؟ الان کجان؟ واو اره اونا الان بیرون دارن سی.گار میکشن، با ادمایی رفت و امد میکنن که قطعا یه روزی بلای جونشون میشن، بقیه رو مسخره میکنن و احساس ناکافی بودن به ادمای اطرافشون وارد میکنن، روابط تاکسیک دارن و به خودشون هم افتخار میکنن، و من؟ من نشستم توی خونه و دارم توی اکسپلور بی معنیم میچرخم، حداقل به کسی اسیب نمیزنم و فقط دارم زندگیم رو میگذرونم، خب اره همین خوبه..از نظر من. و دوباره گوشیم رو روشن میکنم و به اسکرول کردن روی صفحه ی گوشیم ادامه میدم.
- وا از کجا فهمیدی یوشیکارو فنم
(چنلم که جز اون محتوایی نداره، خودم که بیست و چهار ساعته دارم راجبشون حرف میزنم، کل اکانتای شبکه های اجتماییم که عکس اوناست، پینترستم و تیک تاکم که پر ادیتاشونه، گالریم که داره از عکساشون میترکه، تعداد اسکرین شات از روی قسمت ها +100،خودم که حاله ی tshd فنی ازم صادر میشه:)
