از تهدیدِ تلویحیِ یک مداح علیه رئیس‌جمهور، همه به تکاپو افتادند؛ سخنگوی قوه‌ی قضائیه ورود کرد و اکانت‌های مجازی، تیغِ قلم را تیز کردند. اما وقتی ترامپ و رژیم صهیونیستی، صریح‌ترین تهدیدهای ترور را متوجهِ «ظهرِ انقلاب» می‌کنند، ناگهان همه‌ی این صداها به «خویشتنداری» و «صبرِ راهبردی» تعبیر می‌شود. این دوگانگی نشان می‌دهد که سنجه‌ی واکنش، نه «شدتِ تهدید» که «هویتِ تهدیدکننده» است. پرسش اینجاست: خط‌قرمزِ امنیت ملی، در برابرِ دشمنِ بیرونی نرم‌تر می‌شود یا در برابرِ صدایِ درونی؟ 🆔 @roqe313

🛑 سه‌گانه‌ی راهبردی واشنگتن؛ از «مدیریت تشریفاتی» تا «حمله‌ی تاکتیکال‌نوک» هر مذاکره‌ای دو لایه دارد: لایه‌ی دیپلماتیک برای افکار عمومی، و لایه‌ی نظامی-راهبردی برای میدان نبرد. آنچه در پشت‌پرده‌ی مذاکرات جاری می‌گذرد، نه «رفع تحریم» که «مهندسی معکوس بازدارندگی» ایران است. کالبدشکافی سه هدف کلیدی آمریکا را با نگاهی ژئوپلیتیک و نظامی: 1. خنثی‌سازی بازدارندگی دریایی؛ تبدیل تنگه‌ی هرمز به یک «دریاچه‌ی باز» هدف آمریکا از حذف هزینه‌ی ترانزیت برای ایران، نابودی کارت‌های چانه‌زنی دریایی تهران است. اگر مدیریت ایران در این شاهرگ حیاتی فقط نمادین و تشریفاتی شود، عملاً کریدور صادرات نفت ایران در تیررس کامل ناوگان دشمن قرار می‌گیرد و امکان اعمال محاصره‌ی همه‌جانبه برای آمریکا فراهم می‌شود. این یعنی خاموش کردن موتور «جنگ نامتقارن» در پهنه‌ی آب‌های خلیج‌فارس. 2. شکستن دیوار غنی‌سازی؛ فراهم‌سازی بستر «حمله‌ی تاکتیکال‌نوک» رقیق‌سازی اورانیوم تا زیر آستانه‌ی غنی‌سازی ۶۰٪، مستقیماً به معنای افزایش زمان گریز هسته‌ای است. اما چرا این اصرار؟ چون کلاهک‌های هسته‌ای تاکتیکی مانند B61-12 (که قابلیت نفوذ به تأسیسات زیرزمینی را دارند) تنها در شرایطی قابل استفاده هستند که مهاجم از عدم واکنش متقارن هسته‌ای اطمینان حاصل کند. اگر ایران در آستانه‌ی هسته‌ای باقی بماند، هر گونه حمله‌ی اتمی محدود، به خودکشی راهبردی مهاجم منجر می‌شود. بنابراین، رقیق‌سازی، هزینه‌ی استفاده از بمب‌های تاکتیکی را برای ارتش اسرائیل و آمریکا به صفر نزدیک می‌کند. 3. تثبیت اشغال جنوب لبنان؛ آزادسازی جبهه‌ها برای ضربه‌ی نهایی ادامه‌ی اشغال لبنان توسط رژیم صهیونیستی، یک هدف تاکتیکی فرعی نیست؛ بلکه مقدمه‌ای برای جابه‌جایی قدرت آتش است. محور مقاومت در مرزهای شمالی، موشک‌های دقیق‌زننده‌ای در اختیار دارد که بخش اعظم توان نظامی اسرائیل را درگیر خود کرده است. تثبیت اشغال و عقب‌راندن حزب‌الله به پشت خط لیتانی، به معنای آزادسازی یگان‌های نخبه‌ی اسرائیل و سامانه‌های پدافندی برای انتقال به جبهه‌ی شرقی (حمله به ایران) است. این همان مدیریت هوشمند جبهه‌ها برای کاهش هزینه‌های حمله‌ی تمام‌عیار است. 🔻این سه هدف، جزیره‌های جداگانه نیستند، بلکه حلقه‌های یک زنجیر به‌هم‌پیوسته‌اند: حذف بازدارندگی دریایی + حذف بازدارندگی هسته‌ای + حذف بازدارندگی منطقه‌ای = بسترسازی برای یک معادله‌ی نظامی جدید. قطعا آمریکا ایرانِ بدون پشتوانه‌ی میدانی و هسته‌ای را حتی پشت میز مذاکره هم نخواهد نشاند. سؤال اینجاست: آیا این استراتژی، «دیپلماسی فشار حداکثری» است یا «طراحی یک اولتیماتوم تمام‌عیار»؟ ✍ مهدی مشکی‌باف 🆔 @roqe313

🟣 تفاوت «عاطفه‌ی فردی» با «انضباط سیستمی»؛ جایی که بسیاری از نخبگان سیاسی زمین می‌خورند. (به مناسبت اظهارات دشمن‌شاد‌کن معاون رئیس جمهور) بسیاری از ما در دام این توهم تحلیلی گرفتار می‌شویم که «ارادت قلبی به رهبری» را مترادف با «ولایت‌پذیری» می‌پنداریم. اما نگاه دقیق و عمیق به این دو مقوله، شکافی بنیادین را نمایان می کند. ارادت، یک کنش عاطفی و سیال است. تحت‌تأثیر جوّ، احساسات لحظه‌ای و مصالح فردی تغییر می‌کند و در مواجهه با اختلاف‌نظرها، به‌سرعت به «چانه‌زنیِ معرفتی» و «کلنجارِ روشنفکرانه» بدل می‌شود. این نوع نگاه، هنوز در مرحله‌ی تملّقِ احساسی به رهبری متوقف مانده و از درک فلسفه‌ی وجودیِ نظام ولایی غافل است. اما ولایت‌مداری، یک چارچوب عقلانی و ساختاری برای بقای کل نظام است. ولایت‌پذیر واقعی، کسی است که پذیرفته خردِ جمعیِ نظام و تدبیرِ نهاییِ ولی‌فقیه، بر سلیقه‌ی شخصیِ او اولویتِ راهبردی دارد. طریقیت این امر چندان در بحث فعلی مد نظر نیست و موضوعیت آن باید مورد امعان نظر قرار گیرد. تقابل با رهبری در مقام اختلاف نظر، نشانه‌ی بلوغ فکری نیست؛ بلکه نشانه‌ی غرور معرفتی و تقدم «منِ تحلیل‌گر» بر «ماِ راهبردی» است. ولایت‌پذیریِ ناب، یعنی لحظه‌ای که تحلیل شخصی خود را در برابر تدبیرِ نهاییِ رهبر، تعطیل می‌کنی؛ نه از روی جهل یا تقلید کور، بلکه از روی عمق درک این اصل که هماهنگی کل، هرگز فدای فهمِ جزء نمی‌شود. این همان نقطه‌ی تمایز یک نیروی تراز انقلابی است: عبور از عواطف متغیر و رسیدن به انضباط ولایی. ✍ مهدی مشکی باف 🆔 @roqe313

🛑 کودتا چندی است مجدد مسئله کودتا از زبان برخی دلسوزان و مطلعین شنیده می‌شود که جای نگرانی مضاعف دارد. گرچه این ایام نباید هیچ چیز تمرکز را از تشییع آقای شهیدمان بردارد اما با چشم باز ایم مراسمات را شرکت کنیم. گمانم بازخوانی آخرین سخنرانی آقای شهیدمان در توضیح کودتا بهترین راهگشا باشد: عزیزان من! آنچه اتّفاق افتاد، یک «کودتا» بود که شکست خورد. این‌جور نبود که فرض کنیم یک عدّه جوان یا غیر جوان در یک جایی عصبانی شدند، حرکتی کردند، اقدامی کردند، اعتراضی کردند یا اغتشاشی کردند؛ نه، بیش از این حرفها بود؛ کودتا بود، منتها این کودتا زیر پای ملّت ایران له شد. به طور خلاصه قضیّه این‌جوری است: دستگاه‌های اطّلاعاتی و جاسوسیِ دو کشورِ آمریکا و فلسطین اشغالی، یعنی همین رژیم صهیونیِ باطل، به کمک دستگاه‌های اطّلاعاتی بعضی از کشورهای دیگر ــ که بعضی از آن کشورها را هم ما می‌شناسیم ــ در طول زمان گشته‌اند یک تعدادی افراد شرور یا دارای زمینه‌های شرارت را در کشورمان پیدا کرده‌اند، اینها را برده‌اند، به آنها پول داده‌اند، اسلحه داده‌اند، آموزشِ خرابکاری داده‌اند،‌ آموزشِ ورود در مراکز نظامی یا مراکز دولتی داده‌اند، و فرستاده‌اند به ایران، منتظر برای یک فرصت، که هر گاه یک فرصتی پیدا شد، اینها کار خودشان را شروع کنند. کار آنها هم عبارت است از اینکه یک عدّه مخاطبِ ساده‌دل را ــ یا جوان یا غیر جوان را ــ تحت تأثیر قرار بدهند،‌ عصبانی کنند و آنها را وادار کنند به ورود در میدانهای سخت. این فرصت برایشان پیش آمد؛ در حدود یک ماه و نیم قبل وارد میدان شدند و این جوانهای ساده‌دل و بی‌تجربه را جلو انداختند؛ به کجا؟ به [سوی] مراکز حسّاس: مراکز نظامی، مراکز زیربنائی،‌ مراکز انبارهای بنزین،‌ مراکز حسّاس نظامی و دولتی. اینها را آنجا [جلو] انداختند و خودشان هم با سلاحهای مختلف ــ سلاح کمری، سلاح شخصی،‌ تفنگ، نارنجک و غیرذلک ــ وارد میدان شدند و سیاستشان این بود که حرکت، حرکت خشن و بی‌ملاحظه باشد؛ مثل حرکت داعش. تصمیم گرفتند که خشن عمل کنند؛ لذا انسانِ زنده را آتش میزنند، بچّه‌ را در بغل پدرش میکُشند؛ کارهای خشن میکنند. و متأسّفانه یک عدّه‌ای از هم‌میهنان ما به خاطر حرکت اینها به دیار باقی رفتند و جان باختند. هدف چه بود؟ هدف این بود که پایه‌های نظام را سست کنند، متزلزل کنند، مراکز حسّاس را بگیرند، صداوسیما را بگیرند و از این قبیل؛ این کاری بود که اینها میخواستند بکنند. نیروهای انتظامی، بسیج، سپاه و تعداد زیادی جوان که نه جزو بسیج بودند، نه جزو سپاه بودند، در مقابل اینها قرار گرفتند. بعضی با دست خالی با اینها برخورد کردند، بعضی هم شهید شدند؛ لکن در نهایت چه شد؟ در نهایت، دشمن چه قبول بکند، چه قبول نکند، این کودتایی که با این‌همه زحمت، با این‌همه خرج، با این‌همه پیش‌بینی، آن را در داخل کشور فراهم کرده بودند، به خاک نشست و شکست خورد و ساقط شد. این اتّفاقی بوده که افتاده. قضیّه، قضیّه‌ی مهمّی است، قضیّه‌ی‌ کوچکی نیست. 🔻بیانات رهبر شهید انقلاب در دیدار مردم آذربایجان شرقی | ۱۴‌‌۰‌۴‌/‌۱۱‌/‌۲‌۸ 🆔 @roqe313

🛑 خام‌اندیشی در جایگاه مشورت در علم مدیریت راهبردی، تفکیک دو مفهوم «اختیار ذاتی» از «مشورت پذیری» یک اصل بدیهی و غیرقابل انکار است. حوزهٔ جنگ و صلح، در زمرهٔ «اختیارات انحصاری» فرماندهی تعریف میشود که نه تنها در قانون اساسی، که در منطق سلسله مراتب قدرت نیز خط قرمز محسوب می‌گردد. اینکه حضرت‌آقا به اقتضای عقلانیت مدیریتی، از نظرات کارشناسی بهره ببرند، صرفاً یک «فرایند کاهش خطا» در تصمیم‌گیری است، نه واگذاری سکان کشتی به حاشیه‌نشینان. اما آن‌که تصور کند صرفِ حضور در اتاق مشورت، او را به «هسته تصمیم‌گیرنده» بدل می‌کند، دچار توهم جایگاه و خطای فاحش در درک هرم قدرت است که خودبخود حضور او در این جایگاه مخاطره‌آمیز خواهد بود. نسبت دادن سخنان سخیف، زنگ خطری فراتر از یک لغزش زبانی است؛ این رفتار، یا نشانهٔ غرور فکریِ جسورانه است، یا حکایت از ناآشنایی عمیق با فلسفهٔ ولایت دارد و یا پرده از پروژه‌ای برمی‌دارد که در سر برخی خودفروختگان غرب‌زده و نفوذیان خوش‌خط‌و‌خالی است که در لایه‌های مختلف نظام رسوخ کرده‌اند. فرصت را برای اتمام پروژه‌ی ناتمام سال‌های گذشته مغتنم می‌شمارند. هر که کتاب «ولایت فقیه» را ورق زده باشد، می‌داند که نقطهٔ ثقل اختیارات، تفویض‌پذیر نیست. اینجا مرز باریک «نظریه‌پردازی» و «تصمیم‌گیری» است؛ عبور از این مرز، نه به «کارشناسی» که به «حذف از معادله» می‌انجامد. آخر سخن آن‌که مشورت، «اکرام» است نه «تفویض»؛ هوشیار باشید که سکان را با پارو اشتباه نگیرید. 🆔 @roqe313

به صد دام آرمیدم‌، دامن از چندین قفس چیدم‌ ندیدم جز به بال نیستی پروازِ آزادی‌ 🆔 @roqe313

🛑 اتفاقی بسیار مهم که امروز رقم خورد امروز محاصره یمن هم شکسته شد. یک هواپیمای ایران وارد فرودگاه صنعا شد مسافران را پیاده و مسافران جدید را سوار کرد و راهی ایران شد. سعودی و امریکا هم هواپیما بلند کردند نتوانستند کاری بکنند. 🆔 @roqe313

🔷... وَلَا يَطَئُونَ مَوْطِئًا يَغِيظُ الْكُفَّارَ وَلَا يَنَالُونَ مِنْ عَدُوٍّ نَيْلًا إِلَّا كُتِبَ لَهُمْ بِهِ عَمَلٌ صَالِحٌ ۚ إِنَّ اللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ 🔸... و در هیچ مکانی که کافران را به خشم می آورد، قدم نمی گذارند، و از هیچ دشمنی انتقام نمی گیرند [و با نبرد با او به کام دل نمی رسند] مگر آنکه به پاداش هر یک از آنان عمل شایسته ای در پرونده آنان ثبت می شود؛ چرا که خدا پاداش نیکوکاران را تباه نمی کند (توبه/120) 🔻قطعا هرگونه شرکت و مشارکت در مراسمات آقای شهید، کفار را عصبانی خواهد کرد. #با_خانواده_می‌رویم 🆔 @roqe313

امروز صبح، نماز بر پیکر مطهر آقای شهیدمان برگزار می‌شود که از اهمیت فوق‌العاده‌ای برخوردار است. برنامه‌ریزی کنیم تا صبح اول وقت در محل مصلی حضور داشته باشیم ان‌شاء‌الله. فرقی نمی‌کند در صف اول باشیم یا صف آخر؛ آنچه اهمیت دارد، این است که انتهای جمعیت مشخص نباشد. چه بسا صف آخر از همه مهم‌تر باشد... مهم‌تر از همه، این است که توفیق شرکت در این نماز را به هیچ وجه از دست ندهیم. به نظر می‌رسد برای نماز، این فضیلت برای خیابان‌های اطراف مصلی نیز برقرار باشد. در نمازهای یومیه، صف مقدم افضل است، ولی در نماز میت، صف آخر فضیلت بیشتری دارد. امام صادق (علیه‌السلام) از پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌وآله) نقل می‌فرمایند: «خَيْرُ الصُّفُوفِ فِي الصَّلَاةِ الْمُقَدَّمُ، وَ خَيْرُ الصُّفُوفِ فِي الْجَنَائِزِ الْمُؤَخَّرُ.» (کافی، ج ۳، ص ۱۷۶) همچنین از محضر رهبر شهید انقلاب آیت‌الله العظمی امام خامنه‌ای (سلام‌الله‌علیه) در این باره استفتاء شده است که ایشان نیز همین مضمون را تأیید فرموده‌اند: «افضل صفوف در نماز میت، آخرین آنها است.» سؤال: در نماز میت، حداکثر فاصلهٔ مجاز بین نمازگزار و میت چقدر است؟ پاسخ: به مقداری که صدق «ایستادن بر میت» کند، نمازگزار می‌تواند از میت فاصله بگیرد؛ اما برای کسانی که در صف نماز ایستاده‌اند، فاصله شرط نیست. تاریخ‌ساز باشیم 🆔 @roqe313

آقاجان بعد از شهادتت ما هم خانواده شهید شدیم... تو را تشییع و مرا خاک می‌کنند... 🆔 @roqe313

🔻قسمتی از شعر حماسی و دقیق محمد رسولی که امروز در مراسم تشییع آقای شهیدمان خواند چرا نمی‌شکند بغض سرد حیرت ما دلم شکسته عزیزم کجاست غیرت ما تو را به خاک نهیم و به خانه برگردیم؟ به روزمرگی این زمانه برگردیم؟ چرا ز پرچم سرخ قیام حرفی نیست؟ به «حرف» هم دگر از «انتقام» حرفی نیست جدا ز هر جریانی است بحث قاتل تو مرا چه‌کار به امضای نحس قاتل تو نمی‌کنیم در این انتقام، کوتاهی که زنده‌ایم فقط از برای خونخواهی کسی که کشت امام مرا، چرا نکشیم؟ که ننگ ماست، اگر قاتل تو را نکشیم از این به بعد کفن جای جامه بر تن ماست قسم به خون تو، قتل ترامپ گردن ماست حرام‌زاده‌ترین جهان چرا زنده است؟ سگ جزیره کودک‌خوران چرا زنده است؟ تقاص دادن او قصه سیاست نیست از این به بعد جهان جای این نجاست نیست جهان نگاه کند تیغ انتقام اینجاست و ملت «نظر دیگر امام» اینجاست چه ملتی که سراپا غیور و خونخواه است قصاص خون تو عین قیام‌لله است اگر چنین بشود التیام می‌گیریم سر از تنم برود انتقام می‌گیریم اگرچه در دل ما داغ آتشینت هست هزار شکر که امروز جانشینت هست چه نائبی که به نام و مرام خامنه‌ای است هنوز رهبر ایران امام خامنه‌ای است مباد آنکه ز خونت کسی عبور کند که انتقام تو تعجیل در ظهور کند قسم به پیکر بر خاک لاله‌گون حسین دمیده پرچم‌ خونخواهی‌ات ز خون حسین چه غم‌ که عاقبت ظالمان مجازات است نشان پرچم موعود یالثارات است 🆔 @roqe313

تصویری که از حضور صدها هزار پرچم سرخ خونخواهی در مراسم اقامه نماز بر پیکر رهبر شهید در تهران مخابره شد، 3شنبه باید در تشییع پیکر مطهر آقا در قم به صورت مضاعف و فراگیر تکثیر شود ما برای خونخواهی آمده‌ایم کاش رسانه ملی هم به درستی وظیفه خود را انجام دهد... 🆔 @roqe313