⭕️شاید چیزی که تو با یه گوشی ساده ثبتش کردی، برای یکی دیگه یک دنیا حرف داشته باشه... 🥹✨ شاید اون عکسی که گرفتی، اون کلیپی که ساختی، یا چند خطی که از دلت نوشتی، ارزش اینو داشته باشه که خیلی بیشتر دیده بشه. پس بذار اثرت از قاب گوشی‌ات بیرون بیاد... 🌱 📸🎥✍🏻 برای «روزنه» بفرستش. اینجا قراره محتواها فقط منتشر نشن؛ دیده بشن، شنیده بشن و به دست آدم‌های بیشتری برسن. ❤️ 🌿 روزنه؛ دریچه‌ای برای دیده‌شدن تولیدات رسانه‌ای شما روزنه| عضوشوید 👇 https://eitaa.com/rowzane1

طلوعی در پسِ نشان‌های نظامی در دهلیزهای سرد و سنگی دانشگاه افسری، آن‌جا که «نظم» معنایی جز تکرارِ یکنواختِ قدم‌ها و هراسِ پنهانِ دانشجویان از لغزش نداشت، همیشه نسیمی متفاوت می‌وزید. وقتی خبر می‌پیچید که امیر در راه است، نه سکوتِ سنگینِ ترس، که سکوتی از جنسِ احترام و انتظارِ دیدار، فضا را پر می‌کرد. امیر سپهبد سید عبدالرحیم موسوی، با آن جثه و ابهتِ فرماندهی‌اش، وقتی وارد میدان می‌شد، گویی معادلاتِ رایجِ پادگانی را برهم می‌زد. برای ما که در آن سنین، تنها «اقتدار» را در اخم‌های گره‌خورده و صدای بلندِ دستورها می‌جستیم، او رازی بزرگ بود. وقتی مقابلِ دانشجویی که از استرسِ امتحان یا رژه، بندِ پوتینش را محکم‌تر می‌کشید می‌ایستاد، آن لبخندِ همیشگی، چونان سپری بلورین، تمامِ اضطرابِ محیط را می‌شکست. آن لبخند، نه یک تعارفِ دیپلماتیک، که دعوتی بود به «ایستادن»؛ دعوتی به اینکه سربازِ این مکتب، باید بیش از آنکه از تنبیه بترسد، از «کوتاهی در وظیفه» شرم کند. امیر، فرهنگِ دانشگاه را نه با «ترس» که با «تکریم» متحول کرده بود. او می‌دانست که در سینه‌ی یک دانشجوی جوان، نه فقط ترس از شکست، که عطشِ برایِ پرواز نهفته است. او با گشاده‌رویی‌اش، این عطش را به «اطمینان» بدل می‌کرد. من آن روزها را به یاد دارم؛ روزهایی که او، آن‌سویِ مرزهایِ فرماندهی، همچون پدری که گویی می‌داند زمانِ هجران نزدیک است، با آرامشی عجیب، بذرِ اعتمادبه‌نفس را در جانِ شاگردانش می‌کاشت. او به ما آموخت که سپهبدِ جمهوری اسلامی بودن، یعنی در میانِ طوفانِ حوادث و سنگینیِ مسئولیت‌هایِ ملی، چنان صبور و خندان بمانی که حتی دشمن هم در قدرتِ روحیه‌ات حیران بماند. امیر، خودش بود؛ بی‌تکلف، ساده و زلال. گویی در پسِ آن نگاهِ مهربان، همیشه به افق‌های دورتری می‌نگریست؛ افق‌هایی که نه در نقشه‌های نظامی، که در بهشتِ موعودِ مجاهدان ترسیم شده بود. و امروز، در رثایِ آن لبخندِ ابدی، ما نه فقط یک فرمانده، که معلمی را سوگواریم که به ما یاد داد: قدرتِ واقعی، نه در فریاد، که در تلاطمِ قلبی است که حتی در لحظه‌ی رفتن، آرام و خندان برای لقای یار بی‌تابی می‌کند. ✍🏻 فرزانه بانو @rozaneh_mardomi

🌺 غزل | #جلوهٔ_رضا 🖋️ شعر: شاهد روحانی چون مطلعِ غزل به نام رضا شود هر مِصرعی به فیضِ رُخَش پربها شود آن را که نیست لطف و عنایاتِ حضرتش، در کوی عشق، غرقِ خیالی رها شود مرغِ دلم کبوترِ جلدِ حریمِ اوست خوش‌دولتی که عاشقِ این ابتلا شود! خوشبخت زائری که نشیند به روبرو، دل را به اشک شوید و حاجت‌روا شود خوش‌تر دلی که بال گشاید به شوقِ دوست، تا هم‌نشینِ خلوتِ ذکر و دعا شود هر کس که بست پنجره‌فولاد را دخیل، دردش به جانِ پاکِ جوادش دوا شود عاشق نگشته‌ای که بدانی فراق چیست؛ مجنون مگر به جلوهٔ رویش رضا شود شاهد اگرچه دور ز درگاهِ وصلِ اوست، با جان سلام داده و حقش ادا شود ______________ #آقای_شهید #باید_برخاست 💫️ لینک دعوت «شُهُودعشق» https://eitaa.com/Shohud_eshgh

یه سؤال جدی… 👀 اگه یه روز چشم باز کنیم و دیگه خبری از اسرائیل نباشه، دنیا چه شکلی میشه؟ 🌍 🕊️ مردم چه چیزی رو تجربه می‌کنن؟ 📸 رسانه‌ها چی روایت می‌کنن؟ ✍🏻 و تو… اگه بخوای این دنیا رو به تصویر بکشی، چی می‌نویسی؟ این بار قرار نیست فقط تماشاچی باشی… قراره خودت روایتگر باشی! 🔥 چالش شماره ۲ مدرسه روزنه رو از دست نده 👇🏻

♨️ چالش شماره ۲ | دنیایِ بدونِ اسرائیل 🚨 تا سقف ۵۰ امتیاز 🚨 ‌ ✍️ روایت خود از دنیای بدون اسرائیل را بنویسید و در رسانه‌تان منتشر کنید. توضیحات: اگر ویدیو یا تصویر جدیدی تولید و در پیام‌تان استفاده کنید، امتیاز بیشتری دریافت خواهید کرد. 📨 اگر سوالی داشتی، تیم مدرسه روزنه ( @Admin_MadreseRozaneh ) آماده پاسخگویی هست. 🌱مدرسه روزنه

"آب حیات" ... 🌷من که شاعر نیستم یک تشنه ام ⚘تشنه‌ی آب حیات و زندگی ... ❤زندگی نه... تشنه‌یِ بر عاشقی ⚘یعنی انکه..‌. هر کسی کم داردش ... ❤و ... ادامه در ویدئو بالا☝🏻 ارسال نظرات @Ghalamzan15

🎥 عبد صالح | #مرحوم_آغاسی #آقای_شهید #باید_برخاست 💫️ لینک دعوت «شُهُودعشق» https://eitaa.com/Shohud_eshgh

سلام صبح‌تون بخیر 🌱 تا حالا شده یک اتفاق، آن‌قدر ناگهانی و غیرمنتظره باشه که چند لحظه نتونید درست تصمیم بگیرید؟ در جنگ و بحران، ایجاد چنین وضعیتی می‌تونه خودش بخشی از یک راهبرد باشه. امروز در نشست هفتم، با مفهوم «جنگ روایت‌ها در قاب دکترین‌ها» آشنا می‌شیم. 🌱در مدرسه روزنه با ما همراه باشید.

☝🏻شعر صوتی تصویری☝🏻 💖🌴بنام خدا🌴💖 💖نصیحت⚠️ 💔راه و چاه💚 ... مومن و کافر... یکی باشند و... هر دو بنده اند این خدا را بنده وُ... آن بنده‌یِ... شیطان بُود۱ ... هر دوتا... در راه مولاشان... بمیرند و کُشند لیکن این... جنت جزایش... آن یکی دوزخ رود ... پس به هر دو... گر بِباید... جنگ و کوششها نمود آن چرا...؟ شیطان گرفته... خالقش کرده رها؟؟ ... لااقل‌اینجا اگر... کافر ز زحمت... بود بَری باز میگفتی... جهنم که... جهنم میرود ... لیک اگر... زحمت چنین... در هر دو سو باید کِشید لااقل... خدمت به رب کن که... بهشتت می دهد ... هم کنون زحمت کشی و... هم سپس... دوزخ روی؟؟ احمقانه‌تر... از این ره هم... مگر راهی بُود؟؟ ... پس بیا... توبه نما زین ره... به تا فرصت بُود فکر خود کن لااقل... گر نیستی... فکر کسان ... ور نه گردی... با نِتانیا وُ... با شمر و یزید در قیامت هَمره و... در این جهان هم... همکلاس ... این قلمزن هم تو را... دعوت... به حق کرد اینچنین تا نگوئی... کس ره و چَه را... نشان من نداد. ... 🌱پینوشت: ۱. يا ابت لا تعبد الشيطان ان الشيطان كان للرحمن عصيا (مریم/44) پدر جان، شيطان را مپرست و (خدا را بپرست) كه شيطان [خداى‌] رحمان را عصيانگر است، ⚘م.قلمزن⚘ /شهریور/۱۴۰۵ #شعر_عاشقانه_عارفانه_صادقانه_فاخر_نو_کلاسیک_آئینی_نیمائی #خونخواهی_رهبر_شهید_سیدعلی_خامنه‌ای #اطاعت_از_امام_سید_مجتبی_خامنه‌ای #هیهات_من‌الذله_نه‌سازش_نه‌تسلیم_نبرد_تا_پیروزی ... ارسال نظر @Ghalamzan15

دســتنوشته سپهبد شهید سید عبدالرحیم موسـوی یک ساعت پیش از شـــهادتش: دنیا چیز بدی است چون اگر همه را هم به‌دست بیاوری چیزی به‌دست نیاورده ای. اما این حسن دنیا هم هست، چرا که اگر کل آن را هم از دست بدهی چیزی را از دست ندادی... _ این اســت جهان بینیِ عارفــانه و دقیــق شــهدا این روایت دریچه‌ای گشوده به جهانِ بی‌کرانِ رهایی است؛ جایی که تعلقاتِ خاکی، پیشِ پایِ نگاهِ بلندِ شهید، رنگ می‌بازند. معراجِ سبک‌بالان: ترازویِ هیچ و همه در واپسین تپش‌هایِ ساعتِ دنیایی، آن‌گاه که عقربه‌ها به آخرین پرده‌یِ نمایشِ زیستن نزدیک می‌شدند، قلمِ سپهبد شهید، سید عبدالرحیم موسوی، بر کاغذ نلرزید؛ که او پیش‌تر، لرزشِ دل را به پایِ آستانِ جانان قربانی کرده بود. یک ساعت مانده به عروج، در لحظه‌ای که افقِ نبرد با افقِ ملکوت در هم آمیخته بود، او حقیقتی را مکتوب کرد که تنها «مسافرانِ بیدار» درک می‌کنند. او دنیا را در ترازویِ عدلِ عرفان نهاد و حکمی صادر کرد که مرزِ میانِ «داشتن» و «بودن» است. نوشت که دنیا، این سرابِ پر زرق و برق، چه تهی‌دست است؛ چرا که اگر تمامِ گنج‌هایِ قارونی‌اش را در مشت بگیری، باز هم «هیچ» در دست داری؛ زیرا آنچه پایدار نیست، مالِ تو نیست. و چه پارادوکسِ شگفت‌انگیزی! همین «پوچیِ دارایی»، زیباترین حقیقتِ جهان است؛ چرا که اگر در طوفانِ حوادث، تمامیِ هست و نیستت را باد ببرد، تو چیزی را از دست نداده‌ای؛ چون اصلِ تو، پیوندِ تو با «آنِ» جاودانه بود، نه با این «خاکِ» ناپایدار. این همان جهان‌بینیِ حماسیِ شهیدان است؛ آنان که نه با خشم بر دنیا، که با «بی‌اعتناییِ عارفانه» از آن گذشتند. سید عبدالرحیم موسوی، یک ساعت مانده به پرواز، نه از وحشتِ مرگ نوشت و نه از حسرتِ حیات؛ او از «رهایی» سخن گفت. او فهمیده بود که برایِ پیوستن به ابدیت، باید سبک‌بار بود. و این‌گونه بود که او با دستانی که هیچ نداشت، همه‌چیز را به چنگ آورد: سهمی از آسمان و نشانی در ابدیت. شهدا، فاتحانِ اصلیِ این میدان‌اند؛ آنان که دنیا را نه خانه‌یِ ماندن، که پلی برایِ عبور دیدند و پیش از آنکه مرگ به سراغشان آید، خود به پیشوازِ مرگ رفتند تا ثابت کنند: آنجا که «من» نباشد، همه چیز از آنِ «اوست». دلنوشته از خانم فرزانه 🍀 @rozaneh_mardomi

🔰کتاب هدایت | قسمت ۳ 🎙بُرشی از سلسله مباحث تفسیریِ حضرت‌آیت‌الله‌سیدمجتبی‌حسینی‌خامنه‌ای 💠 موضوع: شُکــــــــــر #کتاب_هدایت #رهبر_انقلاب #آقای_شهید برای دیدن قسمت های بعدی عضو کانال بشوید 👇👇 •┈┈••••✾•🌿🌺🌿•✾•••┈┈• کانال حضرت آیت‌الله العظمی شهید سیّدعلی حسینی خامنه‌ای (رضوان‌الله‌علیه) https://eitaa.com/SAHEEDSAYYEDALIHOSSEINIKHAMENEI به ما بپیوندید