پیش تو چه سِرّی‌ست که قند است دقایق دور از تو چه رازی‌ست که تلخ‌اند شکرها @royesh1405

صبح‌تون بخیر این گل زیبا تقدیم به شما 😊👆 @royesh1405

رفت حــــــاجی به طواف حــــــــرم و باز آمد ما به قربان تو رفتیم و همان‌جا ماندیم @royesh1405

آدم از خوبیاش بگن،هیچ وقت نمی میره! _ 𝘏𝘢𝘫𝘳𝘦𝘩 .

باز هم بسطام شب جمعه و مزار زنده یاد پدر.. نثار روح همه درگذشتگان فاتحه‌ای قرائت بفرمایید @royesh1405

تو بندگی چو گدایان به شرط مزد نکن که دوست خود روش بنده پروری داند @royesh1405

روایت محسن محمدی پناه از «باید برخاست»🇮🇷 https://eitaa.com/yehabbehnoor

زمین به یُمن تو روید زمان ز شوق تو پوید تو قطب عالم امکان و منشاء برکاتی @royesh1405

صبح آدینه‌تون بخیر و نیکی 🌹 موافقین یک ترتیل زیبا با هم بشنویم؟! 😊 @royesh1405

ترتیل سوره جمعه قاری: امیرحسین ساجدی #باهندزفری_استماع_بفرمایید (کیفیت بالا) @sajedifr

جوان راننده از ابتداى ورود ما پيوسته موج‌هاى گوناگون راديو را مى‌گرفت و انواع ترانه‌ها را گوش مى‌كرد. من از اين كه ايشان چيزى نمى‌گفت قدرى تعجب كرده بودم، اما به احترام ايشان چيزى نمى‌گفتم. به ميدان كه رسيديم پياده شديم. استاد كمى تأمل كرد و در حالى كه يك پايش بيرون و يك پايش داخل ماشين بود، دستش را به آرامى روى شانه جوان گذاشت. جوان برگشت. آن روح قدسى با مهربانى گفت:«خودت را در اين عالم خرج چيزى كن كه از تو بالاتر باشد». به نظرم جوان خواستار تكرار حرف شد. فرمود: «بالاخره هر كس خودش را در عالم خرج چيزى مى‌كند، تو خودت را خرج كسى كن كه از تو بزرگ‌تر و بالاتر باشد». با همين چند كلمه در جوان تأثير گذاشت. او با شرمندگى عذر خواهى كرد و كرايه ماشين را نمى‌گرفت. ايشان تشكر كرد و من شروع تحول جوان را با همان جمله احساس كردم. استاد علی صفایی حائری @royesh1405