-

مست تا خانه مرا شیخ سر دوش بَرَد مثل پروانه بسوزانم مرا و بر باد بده((:

محکم در حصارم گرفتیُ من هیچگاه آن شبِ بارانی را زِ یاد خویش نبردم! #خط_خورده

زمستانِ پاییز گونه.

˗ ✦

"

شراب چشم‌های تو مرا خواهد گرفت از من اگر پیمانه ای از آن به چشمانم بنوشانی....

🪴:@runak2 هنوز آنجا ایستاده‌ام.. در همان نقطۀ بی‌نامی که راه‌ها به پایان می‌رسند و آسمان بی‌کران می‌شود.. شن‌زار، سکوتی سنگین دارد؛ سکوتی که فقط با صدای گام‌های تو شکسته می‌شد.. قمقمه‌ات را از آبِ چشمه پر کرده‌ام و کنارم روی زمین گذاشته‌ام. نسیمی می‌وزد و روی شن‌ها نقش‌هایی می‌کشد که بی‌درنگ محو می‌شوند، درست مثل روزهایی که با هم بودیم.. ستارگان در آسمانِ بی‌ابرِ این بیابان، از فرط درخشش بی‌رحم‌اند. من به آسمان خیره می‌شوم و صورتت را میان صورت فلکی جست‌وجو می‌کنم. شاید تو هم جایی به همین آسمان نگاه می‌کنی و همین ستاره‌ها را می‌بینی. بیا... پیش از آنکه چشمه خشک شود... پیش از آنکه سایه‌ام —که آخرین همراه من است— در تاریکی شب گم شود... پیش از آنکه این انتظار، خود تبدیل به تپۀ بلندی از شن شود که حتی باد هم آن را به خاطر نمی‌سپارد.. --------------------------------🪵 @My_sunfloower