دلم رفت برای ِ《ترانه‌ای برای آشتی》قیصر‌ امین پور ((((:

:::)لحظه‌ی شعر گفتن. قیصر امین پور. من فقط یه لحظه یاد امام‌علی افتادم؟ و یه لحظه یادِ صحبتایی خالصانه با خدا؟

یه نفرتون؛ .... خب از کجا بفهمیم،برادر علم غیب داریم؟ همه می‌نويسن اینجا شاید یه قلم به نظرتون بیشتر قشنگ اومد. مبینا،حسانه،زینب بیاین یه متن زیباا درمورد ایران‌جان بنویسید.

واقعا امشب خیلی به دلم چسبید و الحمدلله بهترم (: اگر دوست داشتید ،حتما صفحه ای شعر مهمانتان میکنم،با اندکی چای گلاب !

برای منم اگه می‌شه اقیانوس‌آرام🥲

اگه یکم حالم بهتر شه قول میدم زودی بیام بنویسم:)

اگه میشه سرمه‌ای :))

منتظرتیم((((((:

همیشه می‌نشیند و سر ملتش را نوازش می‌کند. مادرمان، فرزندانش را خیلی دوست دارد. اما با چشم‌هایش چه کنیم که سرخیِ خاورمیانه، دست از سرش برنمی‌دارد. نمی‌دانم چرا مامان ایرانِ ما، انقدر با شادی غریبه است. صبح به صبح بیدار می‌شود، بغضش را قورت می‌دهد و می‌ماند. محکم، به پهنای عمرِ پاکیزه‌اش. هیچ‌کس دردِ این مادر را نمی‌فهمد و با کلمات، نمی‌توان نوشت. مادر ما، زخم زبان‌ها شنید. دردها کشید، زیرپاها له شد. همه‌اش فرزندانِ جانش از آغوش گرمش پر می‌کشیدند و او، با غم عجین می‌شد. نمی‌دانم چه می‌گویم. نمی‌دانم واژگان برای این رنج چه آشی پخته‌اند. فقط می‌دانم، دامانِ پاکش، باید دور از گزندِ دشمنان هرزه باشد. وطن، مادرِ ماست و ما فرزند‌های نالایق، که فقط بلدیم حرف بزنیم.

مغزم همین قدر جواب داد😭