نه چَشماش آبی بود، نه موهاش شَبیه موج
ولی نِمیدو چرا هَر وقت می رَم دَریا
یادِت می اُفتَم...
تنهایی و غم غربت در جانش چنگ انداخت، غربتی که در میان شهر آشنا گریبانش را گرفته بود. چقدر انسان تنهاست. مثل پر کاه در هوای طوفانی.
هدایت شده از نُـــجــــstarsــــــوم
گاهینمیدانیازدستدادهاییاازدسترفتهای . .
هدایت شده از فاطمه مزارعی | خوشنویسی
سلام رفقا ؛ حال و احوال ؟
عارضم به خدمتتون فردا راهی ِمناطق جنگی ِشلمچه هستیم .
اگر میخوایید توی لیست یادبود باشید ، تا پنجشنبه لطفاً فقط و فقط عنوان کانالتون رو در لینك زیر ارسال بفرمائید .
اونجا که متاسفانه نمیتونیم موبایل ببریم ولی برای برگشت یادبود رو انشاءالله خواهیم گذاشت 🤍 .
https://harfeto.timefriend.net/17084586182667 .
[ لطف کنید فور بزنید تا دوستان دیگه هم مطلع بشن ]