📸 صادق اوستا، نویسنده و پژوهشگر سرشناس اهل ترکیه: ضرب‌المثلی در زبان ترکی وجود دارد که می‌گوید کسی که برای به‌دست آوردن برنج به دیار دیمیات می‌رود، ممکن است بلغور خانه خودش را هم از دست بدهد 🔹 یعنی آدم به طمع به‌دست آوردن چیز بهتر یا فتح جایی، آن‌قدر ریسک می‌کند که در نهایت داشته‌های خودش را هم از دست می‌دهد. 🔹 کسانی که رفتند تا در ایران رژیم را سرنگون کنند، در نهایت رژیم خودشان را در واشنگتن از دست دادند. 🔹 چنین اتفاقی در تاریخ جهان به‌ندرت دیده می‌شود. 🔹 هیتلر هم وقتی به مسکو رفت تا رژیم شوروی را نابود کند، رژیم خودش را در برلین از دست داد. 🔹 تنها تفاوت اینجاست که روند فروپاشی این بار بسیار سریع‌تر اتفاق افتاد! 🔹 به‌زودی همه با هم شاهد فروپاشی نظام‌های سیاسی اروپا نیز خواهیم بود. ➖➖➖ 🇷🇺🇮🇷 @rusname

پدیده ای کم نظیر در قم یک مرد عراقی در قم دفن است که پدر هفت شهید است. دو نفر از فرزندانش در کنار رزمندگان ایرانی با صدام جنگیدند و شهید شدند و ۵ نفرشان به علت امتناع از اعزام برای جنگ با ایران اعدام شدند. ➖➖➖ 🇷🇺🇮🇷 @rusname

✍عاقبت ادوارد شواردنادزه، آخرین وزیر امورخارجه شوروی و حامل نامه گورباچف به امام ادوارد شواردنادزه، وزیر امور خارجه نامدار اتحاد جماهیر شوروی در دوران گورباچف بود. کسی که با امام خمینی ره دیدار کرد و جواب گورباچف به نامه معروف امام را که از پایان کمونیسم خبر داده بود را خدمت ایشان آورد. شواردنادزه پس از فروپاشی شوروی سرنوشت پرفرازونشیبی داشت که به طور خلاصه شامل موارد زیر است: ۱. بازگشت به گرجستان و ریاست‌جمهوری: پس از فروپاشی شوروی، شواردنادزه در سال ۱۹۹۲ به کشور زادگاهش گرجستان که دچار جنگ داخلی و بحران شدید اقتصادی بود بازگشت. او به عنوان رئیس‌ شورای دولتی و سپس در سال‌های بعد به عنوان رئیس‌جمهور گرجستان قدرت را در دست گرفت و توانست تا حدی ثبات سیاسی نسبی در کشور برقرار کند. ۲. استعفا در پی «انقلاب رز» (۲۰۰۳): دوران زمامداری او در گرجستان به مرور با مشکلات اقتصادی مواجه شد. همزمان اعتراضاتی با حمایت غرب که به «انقلاب رز» (Rose Revolution) شهرت یافت، به رهبری میخاییل ساکاشویلی شکل گرفت و در نهایت شواردنادزه در ۲۳ نوامبر ۲۰۰۳ ناچار به استعفا و کناره‌گیری از قدرت شد. ۳. سال‌های پایانی عمر و درگذشت: پس از کناره‌گیری، از سیاست کناره‌گرفت و سال‌های پایانی عمر خود را در سکوت در خانه‌اش در تفلیس (پایتخت گرجستان) گذراند تا اینکه در ۷ ژوئیه ۲۰۱۴ در سن ۸۶ سالگی درگذشت. ➖➖➖ 🇷🇺🇮🇷 @rusname

فرهنگ دمنوش‌ها و چای در روسیه؛ از سنت‌های قدیمی تا داروخانه‌های خانگی 🇷🇺🌿 چای در روسیه فقط یه نوشیدنی نیست، یه فرهنگ و یه «داروخانه در فنجان» است! در فرهنگ روسیه، نوشیدن دمنوش‌های گیاهی (Травяной чай) فراتر از یک عادت روزمره است و ریشه در طب سنتی و طبیعت بکر این کشور دارد. ۱. چای سیاه (Черный чай): برخلاف چین که عاشق چای سبز است، روس‌ها عاشق چای سیاه پررنگ و غلیظ هستند. روسها معمولاً آن را با شکر، لیمو یا حتی مربا می‌نوشند. ۲. دمنوش‌های درمانی (Лечебные чаи): روس‌ها برای هر مشکل سلامتی، یک دمنوش دارند: برای آرامش و خواب: دمنوش بابونه (Ромашка) و نعناع (Мята). برای سرماخوردگی و تقویت سیستم ایمنی: دمنوش گل‌رز (Шиповник) که بسیار پرطرفدار است و دمنوش آویشن (Чабрец) که بوی خاصی دارد. ۳. ایوان-چای (Иван-чай): چای ایوان روسی یک دمنوش گیاهی سنتی و بومی روسیه است. این دمنوش مفید از برگ‌های گیاهی که در منابع فارسی با نام‌هایی مانند گل نرگس آتشین یا گیاه آتش شناخته می شود، تهیه می شود. این گیاه به‌طور طبیعی در مناطق سردسیر، جنگل‌ها و دشت‌های روسیه رشد می‌کند و از دیرباز بخشی از زیست‌بوم و طب سنتی این منطقه بوده است. این گیاه به نوعی نماد ملی روسیه هم است. در دوران شوروی و قبل از آن، این گیاه جایگزین اصلی چای بود. طعمی ملایم و خاص دارد. ۴. میوه‌های وحشی در دمنوش: روس‌ها از میوه‌های جنگلی مثل زغال اخته (Клюква) و توت‌های وحشی برای تهیه نوشیدنی‌های گرم استفاده می‌کنند که به دلیل اسیدیته بالا، برای بدن در زمستان فوق‌العاده است. برای یک روس، چای فقط یک نوشیدنی نیست؛ بلکه ابزاری برای معاشرت، گرم شدن در سرمای استخوان‌ سوز و درمان بیماری‌هاست. ➖➖➖ 🇷🇺🇮🇷 @rusname

مقامات ترکمنستان شهروندان را مجبور به سوگند به قرآن برای عدم استفاده از VPN می‌کنند. مقامات ترکمنستان از شهروندانی که مایل به دسترسی به اینترنت در خانه‌های خود هستند، می‌خواهند به قرآن سوگند یاد کنند. به نقل از یکی از ساکنان محلی که به دلایل امنیتی از افشای نام و آدرس خود خودداری کرده، او یک سال و نیم است که برای دسترسی به اینترنت تلاش می‌کند، اینترنتی که برای ارتباط با همسرش که در خارج از کشور کار می‌کند، به آن نیاز دارد. با این حال، اسناد بی‌شماری که او امضا کرده برای مقامات کافی نبود. این زن گفت که وقتی زمان اتصال فرا رسید، از او خواسته شد به قرآن، سوگند یاد کند که از خدمات VPN استفاده نخواهد کرد. او گفت: «حالا از من می‌خواهند که به قرآن قسم بخورم که از خدمات VPN استفاده نخواهم کرد. و بدون VPN، نمی‌توانم به هیچ وب‌سایتی دسترسی پیدا کنم. حتی نمی‌دانم چه کار کنم.» گزارش‌های رسانه‌ای نشان می‌دهد که موارد دیگری نیز وجود داشته است که مقامات ترکمن سوگندهای مشابهی را از مردم مطالبه کرده‌اند. ➖➖➖ 🇷🇺🇮🇷 @rusname

کره ای های بومی قزاقستان کره‌ای‌های ساکن قزاقستان که به آن‌ها «کوریو-سارام» (Koryo-saram / کوریا سارام) یا کره‌ای‌های شوروی گفته می‌شود، یکی از جوامع اقلیت قومی با تاریخچه‌ای بسیار پربار، رنج‌آور و در عین حال پرتلاش و موفق در آسیای میانه هستند. داستان این گروه، یکی از تراژدی‌ها و در عین حال حماسه‌های مهاجرت در قرن بیستم است. حضور کره‌ای‌ها در امپراتوری روسیه و سپس اتحاد جماهیر شوروی به اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم بازمی‌گردد؛ زمانی که بسیاری از کره‌ای‌ها برای فرار از استعمار ژاپن و فقر، به مناطق خاور دور روسیه (منطقه پریمورسکی) مهاجرت کردند و در آنجا به کشاورزی (به‌ویژه کشت برنج) پرداختند. اما نقطه عطف و تراژیک تاریخ آن‌ها در سال ۱۹۳۷ رقم خورد. ژوزف استالین از ترس اینکه مبادا کره‌ای‌های ساکن مناطق مرزی شرق روسیه به عنوان جاسوس یا ستون پنجم امپراتوری ژاپن عمل کنند، فرمان تبعید دسته‌جمعی کل جمعیت کره‌ای ساکن خاور دور روسیه (حدود ۱۷۲ هزار نفر) را صادر کرد. این افراد در شرایطی بسیار سخت، در واگن‌های باری دام و بدون امکانات کافی، هزاران کیلومتر جابه‌جا شدند و به استپ‌های خشک و بایر قزاقستان و ازبکستان تبعید شدند. بسیاری از تبعیدشدگان به دلیل سرما، گرسنگی و بیماری در همان ماه‌های اول و در طول مسیر جان خود را از دست دادند. کره‌ای‌ها با ورود به قزاقستان با بیابان‌های لم‌یزرع روبه‌رو شدند، اما با پشتکار فوق‌العاده و مهارت‌های کشاورزی خود (مخصوصاً در زمینه احیای زمین‌ها و کشت برنج و پیاز)، توانستند زنده بمانند و حتی به اقتصاد محلی رونق ببخشند. * منطقه «قیزیل‌اوردا» (Kyzylorda) در جنوب قزاقستان به یکی از قطب‌های اصلی کشت برنج تبدیل شد که کره‌ای‌ها نقش اصلی را در آن داشتند. با وجود تلاش حکومت شوروی برای همگون‌سازی اقلیت‌ها، این جامعه توانست تا حد زیادی فرهنگ، سنت‌ها و همبستگی خود را حفظ کند. کوریو-سارام‌ها ارزش فوق‌العاده‌ای برای آموزش و تحصیل قائل بودند. با وجود اینکه آن‌ها در ابتدا شهروند درجه دو محسوب می‌شدند، اما نسل‌های بعدی به سرعت در دانشگاه‌ها و ادارات شوروی رشد کردند. تعداد چشمگیری از دانشمندان، پزشکان، معلمان، هنرمندان و قهرمانان ورزشی در تاریخ قزاقستان از میان جامعه کره‌ای برخاستند. حتی پس از جنگ جهانی دوم، تعداد زیادی از آن‌ها به مقام‌های علمی و اجرایی رسیدند و برخی از آن‌ها نیز در سال‌های اولیه تشکیل کره شمالی برای بازسازی این کشور به آنجا فرستاده شدند، اما بسیاری ترجیح دادند به خانه خود در قزاقستان بازگردند. زبان و فرهنگ خاص (کوریو-مار) کره‌ای‌های قزاقستان به زبان خاصی صحبت می‌کنند که به آن «کوریو-مار» (Koryo-mar) می‌گویند. این زبان در واقع گویشی قدیمی از زبان کره‌ای (منطقه هامگیونگ در شمال شبه‌جزیره کره) است که با واژگان فراوانی از زبان روسی و قزاقی آمیخته شده است؛ به‌طوری‌که برای کره‌ای‌های امروزی سئول فهمیدن کامل آن ممکن است کمی دشوار باشد، اما کاملاً منحصربه‌فرد است. در زمینه آشپزی نیز آن‌ها غذاهای ترکیبی شگفت‌انگیزی دارند؛ معروف‌ترین آن‌ها «مارکووچکا» (سالاد هویج کره‌ای) است که در دوران شوروی به دلیل کمیاب بودن کلم سنتی کیمچی اختراع شد و امروزه در سراسر کشورهای شوروی سابق و حتی روسیه بسیار محبوب است. امروزه جمعیت کره‌ای‌های قزاقستان حدود ۱۰۰ تا ۱۱۰ هزار نفر تخمین زده می‌شود. ➖➖➖ 🇷🇺🇮🇷 @rusname

قیمت بنزین در افغانستان چند؟! ➖➖➖ 🇷🇺🇮🇷 @rusname