چیزی که راجع بهش برام جالبه اینه که هر وقت خاطراتمو مرور میکنم بدون اینکه کنترلی داشته باشم خندم میگیره و خیلی عجیبه که اصلا درد نداره:)))
مگه میشه وقتی یه چیزی ناراحتکننده تموم شده، با مرورش خندت بگیره و لبخند بزنی؟
به هر کی میگم، میگه اشتباهه؛ یه اشتباهِ بزرگ!
پس چرا مغزم هیچ احساسِ خطری رو درموردش بهم نشون نمیده؟!