برخی، آخر سال که می شود دو عید دارند:
1. احساس رضایت و خوشحالی از سالی که تمام شد. یکسال گذشته ی آنها برایشان دقیقا یکسال بوده است؛ نه کمتر، نه بیشتر. نه حسرتی برای آن دارند و نه آرزویی.
2. احساس رضایت و خوشحالی از فرصت جدیدشان، به نام سال نو.
ازینکه میتوانند بار دیگر نو شوند.
عید، به نو شدن توست؛ و گرنه، چه تو باشی و چه نباشی، هم لباس ها نو می شود، هم طبیعت نو می شود، هم بهار می آید، و هم بازارها و دید و بازدیدها پر رونق خواهد بود.
الهی در سالی که پیش روست حالمان، اخلاقمان، اهدافمان، و کردارمان را نو کن.
آنچنانکه، در سالهای دیگر، همین عیدهایمان، جزو حسرت هایمان نشود.
✍ دکتر محسن زندی