مرحوم ميرزا جواد آقاي ملکي تبريزي در کلام مقام معظم رهبري دام ظله:
من سالها پیش در مجمعی (کنگره بزرگداشت حافظ/۱۳۶۷) گفتم که مرحوم آقا میرزا جواد آقا در نماز شب – حالا چه نماز شبی، با چه کیفیاتی، چه حالاتی، سه ساعت مانده به اذان صبح بلند میشود تا برود و وضو بگیرد. نقل میکردند که به آسمان نگاه میکرد و اشک میریخت، به آب نگاه میکرد اشک میریخت، صورتش را میشست، اشک میریخت؛ یعنی خشوع کامل؛ تضرع کامل و دائم. ایشان چنین شخصیتی بود. در قنوت نماز شب، همانطور که دعا میکردند و ذکر میگفتند، این شعر را میخواندند:
«زان پیشتر که عالم فانی شود خراب؛
ما را ز جام باده گلگون خراب کن»
این حال، حالاتی است که ما فقط میشنویم. شاید تصورش هم برای ما آسان نباشد این چه حالی است که مرد فقیه بزرگواری در قنوت نماز شبش شعر حافظ را اینطور باحال میخواند.
https://eitaa.com/Basir_MN