💢 جنگ ترکیبی؛
دو برداشت و دو برداشت - ۱
1- برداشت ما از رویدادها به اندازه خود آنها مهم است. جنگ ترکیبی دشمن، با همه زحمت و آزارهایش، بشارتی را در خود نهفته دارد و آن، قدرتمندتر شدن جبهه مقاومت اسلامی در مواجهه با توطئههای قبلی است. البته شرط قابلیت برای این بشارت، مسئولیت شناسی است. در ماجرای جنگ احزاب، دو گروه، دو برداشت متناقض از ماجرا کردند و گذشت زمان نشان داد فهم کدام گروه صادق بود:
« وَإِذْ يَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ مَا وَعَدَنَا اللهُ وَرَسُولُهُ إِلَّا غُرُورًا...
وَ لَمّا رَأَى المُؤمِنونَ الأَحزابَ قالوا هذا ما وَعَدَنَا اللهُ وَرَسولُهُ وَ صَدَقَ اللهُ وَرَسولُهُ وَما زادَهُم إِلّا إيمانًا وَتَسليمًا».
ظاهر ماجرا، اردوکشی ده هزار نفری مشرکان در برابر سپاه سههزار نفری مسلمین و محاصره مدینه بود. از حذیفه یمانى نقل شده؛ «ما در روز جنگ خندق، گرسنگى و خستگى و وحشت زیادی را دیدیم». اردو کشی مشرکان، در خیانت یهودیان مدینه ریشه داشت که از ترس گسترش اسلام، نمایندگانی را به مکه فرستاده و سران قریش را به تدارک جنگ تحریک کرده بودند.
2- یک تفاوت مومن و منافق، در حسن ظن یا سوءظن به وعدههای الهی است. حسن ظن، به معنای ندیدن واقعیتها و سادهلوحی و بیعملی نیست. در جنگ احزاب که مادر همه جنگهای آن دوره علیه مسلمین بود، منافقان ترسیدند و ترساندند. اما مومنان، اولا صفآرایی سنگین دشمن را طلیعه وعده پیروزی دانستند، و ثانیا برای مقاومت، تدبیر و تدارک کردند؛ تا اینکه با ضربت بهنگام امیر مومنان(ع) و شکستن جوّ رعب، جنگی که تصور میرفت پرتلفاتترین جنگها باشد، بدون درگیری دیگر به نفع سپاه اسلام پایان یافت.
«وَ رَدَّ الله الَّذِينَ كَفَرُوا بِغَيْظِهِمْ لَمْ يَنَالُوا خَيْرًا وَكَفَى الله الْمُؤْمِنِينَ الْقِتَالَ وَكَانَ اللَه قَوِيًّا عَزِيزًا. و خداوند آنان را که کفر ورزیدند، با غیظ و خشم و بیآنکه به خیری برسند، برگرداند و مؤمنان را از جنگ بینیاز کرد و خداوند، همواره نیرومند شکستناپذیر است».
هزیمت دشمن در این جنگ، همچنان که پیامبر(ص) به هنگام حفر خندق، بشارت داده بود، سرآغاز پیروزیهای بزرگ بعدی شد.
3- شرایط جمهوری اسلامی در مواجهه با مستکبران، بیشباهت به جنگ احزاب نیست. دشمنان پس از شکست در چند مواجهه بزرگ، از هیچ امکانی برای انبوهسازی تهدید و هراسافکنی دریغ نکردهاند. صف مرد و نامرد در تندباد تهدیدهای دشمن آشکار میشود. هراسافکنی و زبان طعنهآمیز منافقین هم در این روند، یک سنت تاریخی است. آنچه مومنان در جنگ احزاب مأمور شدند، مأموریت امروز ما هم هست: حسنظن به وعدههای الهی، نترسیدن و نترساندن، تحمل دشواریهای محاصره و تهدیدهای دشمن، تدبیر، خطرپذیری، شکستن جوّ و زدن به قلب دشمن.
دو دهه قبل آمریکا و صهیونیسم مسیحی، اشغال افغانستان و عراق و حمله به لبنان و غزه را آغاز کردند، و سپس، آتش جنگ نیابتی تروریستها در حدفاصل مرزهای ایران تا لبنان را شعلهور ساختند. محاسبات آنها میگفت کار مقاومت تمام است. اما با درایت مقتدای حکیم انقلاب و میدانداری فرماندهان مقاومت، ورق جنگ آنگونه برگشت که آمریکاییها گفتند 7 هزار میلیارد دلار را در جنگهای منطقه بر باد دادهاند؛ و مقامات صهیونیستی (از ایهود باراک تا نفتالی بنت) احتمال میدهند نفرین و نابود شدگی حکومتهای یهودی، شامل اسرائیل هم بشود و این رژیم 80 سالگی تاسیسش را نبیند.
4- جنگ هیبریدی، ترکیب جنگ سخت و نرم است. ابعاد آن را باید شناخت، حلقههای «همرسانی»کننده ضربات دشمن، یا ایستگاههای «ضریبدهنده» و «تقویتکننده» آن را باید هدف گرفت، و ضمنا از ضربات متقارن و نامتقارن دریغ نکرد. هر جنگی اقتضائات خود را دارد؛ شناسایی دقیق میدان و اطلاعات- عملیات قوی، و قرارگاه هماهنگکننده و پیشبرنده نیروها در محورهای مختلف، و اینکه چگونه و کجا به هم ملحق شوند.
جنگ ترکیبی دشمن، وقتی مغلوبه میشود که دستگاههای مسئول، به جای رفتار جزیرهای منفرد یا منفعل، اقدام هماهنگ و فعال داشته باشند. نباید اجازه داد عناصر تورشده توسط دشمن، با شبکهسازی و استتار در میان صنوف مختلف، به عملیات دشمن ضریب بدهند. رد این ضریبدهی و تقویت فشار را میتوان در فضای سیاسی، رسانهای، فرهنگی، هنر و ورزش و اقتصاد و بازار دید. چاره مهم کار در فضای داخلی، حاکمیت مقتدرانه قانون است تا منطبق با آن، آحاد مردم با خاطر جمعی، از حقوق عمومی بهرهمند شوند، اما عرصه بر یگانهای عملکننده دشمن و نفوذیها تنگ شود. در اینجا، زدن سرشبکهها و شبکهسازی دشمن، مهمتر از برخورد با معلولهاست.
💢ادامه دارد💢
@IMANI_mohammad