يك شب به اصرار من به جلسه‌ رفتيم، فكر مي‌كردم كه حضرت صديقه‌ست خيلي خوشحال مي‌شه. مداح جلسه، مثلاً براي شادي (س) حرفاي زشت و نامربوطي رو به زبان مي‌آورد، اواسط جلسه ابراهيم به من اشاره كرد و با هم از جلسه بيرون رفتيم. در راه گفتم: " فكر مي‌كنم ناراحت شدين درسته؟" ابراهيم در حالي كه آرامش هميشگي رو نداشت رو به من كرد و در حاليكه دستش رو تكان مي‌داد گفت: توي اين جور مجالس پيدا نميشه، هميشه جايي برو كه حرف از خدا و اهل بيت باشه" و چند بار اين جمله رو تكرار كرد.  بعدها وقتي نظر علماء رو در مورد اين مجالس و ضرورت حفظ مشاهده كردم به دقت نظر ابراهيم بيشتر پي بردم. @JanatQom