پرسش
❓یکی از کانال های وهابی می گوید عقیده شیعیان به رجعت و بازگشت گروهی از مردگان به دنیا با آیات قرآن ناسازگار است؟
❗️خداوند جل جلاله عقیده رجعت مردگان به دنیا را باطل اعلام کرده و میفرماید: [المؤمنون: 99-100].
«و زمانی که مرگ یکی از آنان فرا میرسد، میگوید : پروردگارا ! مرا (به دنیا) باز گردانید».( خداوند درخواست او را رد می کند)»
و میفرماید:
[يس: 31].«مگر نمیدانند که در روزگاران پیش از ایشان چه ملّتهای فراوانی را (به گناهانشان گرفتهایم و) نابودشان نمودهایم، که هرگز به سویشان باز نمیگردند (و دیگر به دنیا گام نمیگذارند؟!)»
💠پاسخ💠
❗️رجعت از عقائد معروف شیعه است و تفسیرش در یک عبارت کوتاه چنین است که بعد از ظهور حضرت مهدی علیه السلام و در آستانه رستاخیز گروهی از مؤمنان خالص و کفار و طاغیان بسیار شرور به این جهان باز می گردند، گروه اول مدارجی از کمال را طی می کنند، و گروه دوم کیفرهای شدیدی می بینند.
👌خداوند در آیه 83 نمل اصل مساله رجعت را ثابت کرده و می فرماید:
« به خاطر بیاور روزی را که ما از هر امتی گروهی را از کسانی که آیات ما را تکذیب می کردند محشور می کنیم و آنها را نگه می داریم تا به یکدیگر ملحق شوند»
❗️این آیه اشاره به رجعت و بازگشت گروهی از بدکاران و نیکوکاران به همین دنیا در آستانه رستاخیز می باشد زیرا اگر اشاره به رستاخیز و قیامت باشد تعبیر به « من کل امه فوجا»« از هر جمعیتی گروهی بر انگیخته می شوند» صحیح نیست زیرا در قیامت همه محشور می شوند چنان که قرآن در آیه 47 کهف می گوید:
« ما آنها را محشور می کنیم و احدی را ترک نخواهم گفت»
👌در تفسیر نمونه چنین آمده است؛
1⃣ بدون تردید احیای گروهی از مردگان در این دنیا از محالات نیست همانگونه که احیای جمیع انسانها در قیامت کاملا ممکن است و تعجب از چنین امری همچون تعجب گروهی از مشرکان جاهلیت از مساله معاد است و سخریه در برابر آن همانند سخریه آنها در مورد معاد می باشد، چرا که عقل چنین چیزی را محال نمی بیند، و قدرت خدا آنچنان وسیع و گسترده است که همه این امور در برابر آن سهل و آسان است.
2⃣ در قرآن مجید، وقوع رجعت اجمالا در پنج مورد از امتهای پیشین آمده است.
🔶الف - در مورد پیامبری که از کنار یک آبادی عبور کرد در حالی که دیوارهای آن فرو ریخته بود و اجساد و استخوانهای اهل آن در هر سو پراکنده شده بود، و از خود پرسید چگونه خداوند اینها را پس از مرگ زنده می کند، اما خدا او را یکصد سال میراند و سپس زنده کرد و به او گفت چقدر درنگ کردی؟ عرض کرد یکروز یا قسمتی از آن فرمود نه بلکه یکصد سال بر تو گذشت.
🔷 آیه 259 سوره بقره
❗️این پیامبر، عزیر باشد یا پیامبر دیگری تفاوت نمی کند، مهم صراحت قرآن در زندگی پس از مرگ است در همین دنیا «فاماته الله ماة عام ثم بعثه»
🔶ب - قرآن در آیه 243 همین سوره بقره سخن از جمعیت دیگری به میان می آورد که از ترس مرگ و طبق گفته مفسران به بهانه بیماری طاعون از شرکت در میدان جهاد خودداری کردند و از خانه های خود بیرون رفتند خداوند فرمان مرگ به آنها داد و سپس آنها را زنده کرد.«فقال لهم الله موتوا ثم احیاهم»
❗️گر چه بعضی از مفسران که نتوانسته اند وقوع چنین حادثه غیر عادی را تحمل کنند آن را تنها بیان یک مثال شمرده اند، ولی روشن است که این گونه تاویلات در برابر ظهور بلکه صراحت آیه در وقوع این مساله، قابل قبول نیست.
🔶ج - در آیه 55 و 56 سوره بقره درباره بنی اسرائیل می خوانیم که گروهی از آنها بعد از تقاضای مشاهده خداوند گرفتار صاعقه مرگباری شدند و مردند، سپس خداوند آنها را به زندگی بازگرداند تا شکر نعمت او را بجا آورند «ثم بعثناکم من بعد موتکم لعلکم تشکرون»
🔶د - در آیه 110 سوره مائده ضمن بر شمردن معجزات عیسی می خوانیم:« و اذ تخرج الموتی باذنی»« تو مردگان را به فرمان من زنده می کردی»
❗️این تعبیر نشان می دهد که مسیح از این معجزه خود (احیای موتی) استفاده کرد بلکه تعبیر به فعل مضارع «تخرج» دلیل بر تکرار آن است و این خود یکنوع رجعت برای بعضی محسوب می شود.
🔶ه: بالاخره در سوره بقره در آیه 73 در مورد کشته ای که در بنی اسرائیل برای پیدا کردن قاتلش نزاع و جدال برخاسته بود، قرآن می گوید: دستور داده شد گاوی را با ویژگیهائی سر ببرند و بخشی از آن را بر بدن مرده زنند تا به حیات بازگردد و قاتل خود را معرفی کند و نزاع خاتمه یابد «فقلنا اضربوه ببعضها کذلک یحیی الله الموتی و یریکم آیاته لعلکم تعقلون»
❗️علاوه بر این پنج مورد موارد دیگری در قرآن مجید دیده می شود همچون داستان اصحاب کهف که آن نیز چیزی شبیه به رجعت بود، و داستان مرغهای چهار گانه ابراهیم که بعد از ذبح بار دیگر به زندگی بازگشتند تا امکان معاد را در مورد انسانها برای او مجسم سازند که در مساله رجعت نیز قابل توجه است.
📚تفسیر نمونه ج15 ص555
👌ادامه پاسخ 👇👇👇