وَٱصْبِرْ وَمَا صَبْرُكَ إِلَّا بِٱللَّهِۚ؛
وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ،
وَ لَا تَكُ فِي ضَيْقٍ مِّمَّا يَمْكُرُونَ؛
إِنَّ ٱللَّهَ مَعَ ٱلَّذِينَ ٱتَّقَواْ وَّ ٱلَّذِينَ هُم مُّحْسِنُونَ.
و شكيبايى كن، و شكيبايى تو جز به توفيق خدا نيست؛
و بر [گمراهى و ضلالت] آنان [و كارهايى كه انجام مى دهند] اندوهگين مباش؛
و از نيرنگى كه همواره به كار مى گيرند، دلتنگ مشو.
بى ترديد خدا با كسانى است كه پرهيزكارى پيشه كرده اند،
و آنان كه [واقعاً] نيكوكارند.
«نحل۱۲۸_۱۲۷»