📓📕📗📘📙📔📒📕
#داستان روزگار من (۱۰۰)
همه دست به دست هم کارهای مراسم فردا رو انجام دادیم و اماده بودیم...
با دکتر محسنم هماهنگ کردیم که بهمون کمک کنه همه وارد بیمارستان شدیم ...
محسن تو اتاقش روی تخت دراز کشیده بود و قران میخوند
دکتر و عمو وارد اتاق شدن
دکتر ـ سلام اقا محسن ما حالش چطوره؟؟.
شکر خدا به لطف شما هر روز بهتر از دیروزم ...
خب خدارو شکر ، اقا محسن امروز باید یه معاینه کلی و عکس برداری از جراحت و نخات بشه ، اماده ای که؟؟؟
بله دکتر شما امر کنید
عمو به کمک پرستار محسن و روی ویلچر نشوندن
بعد از اتاق خارج شدن ، عمو یه لحظه از محسن جدا شد و به ما خبر داد که محسن و بردن
ماهم سریع وارد اتاق شدیم
یه صندلی و میز برای عاقد و یه صندلی هم برای من و بقیه که روش بشینیم ...
جلوی صندلی ماهم چون میز نبود یه صندلی گذاشتیم و روش قران ..
از سفره و تزئینات عقدم خبری نبود
همه چیز کاملا ساده بود من همون لباسی که تو مراسم عقدم با عباس تنم بود و پوشیده بودم
چادر مشکیم و از سرم در اوردم
زن عمو همون چادر سفیدی که اون شب خاستگاری برای زینب اورده بودن و سرم کرد....
همه روی صندلی نشستیم و منتظر محسن بودیم تقریبا بعد نیم ساعت در اتاق باز شد پرستار محسن و وارد اتاق کرد
محسن با دیدن ما شکه شد همین طور مات مارو تماشا میکرد
عمو ویلچرو گرفت و محسن و اورد کنار صندلیی که من روش نشسته بودم
بنده خدا محسن بدون اینکه چیزی بگه فقط تماشامون میکرد ولی انقدر هیجان زده و خوشحال شد که یدفعه دستشو گرفت جلوی چشماش و از خوشحالی میخواست گریه کنه
با دستش گوشه ی چشماشو فشار داد
تا در حضور ما اشک نریزه
بعد یه نگاهی به هممون انداخت و گفت راستش نمیدونم چی بگم
خیلی شکه شدم بعد سرشو انداخت
پایین و گفت
من بعد مجروح شدنم خیلی ناراحت بودم همش با خودم خود خوری میکردم که من به عباس قول دادم
که حامی و مراقب همسرش باشم
اما حالا خودم تو وضعیتیم که یکی باید ازم مراقبت کنه
خیلی برام سخت و ناراحت کننده بود که منم یه مشکل و سختی تازه رو دوش فرزانه خانم باشم
مگه یه خانم چقدر میتونه رنج کش باشه با این حال خیلی شرمندم دختر عمو😔😔😔😔
ادامه دارد....
نویسنده 📝 انارگل🌹 📝
بامــــاهمـــراه باشــید🌹
🌹🍃🌹🍃
@shahidNazarzadeh