🔶هرچه قدر بیرو، از لحاظ فرم و شاخصه‌های فنی ضعیف است مرد بازنده آن را جبران کرده است. بیرو در این بازار قحطی فیلم نوجوان گرانقدر است و امیدوار کننده؛ از آن سو مرد بازنده پیروزمندانه تا توانسته ناامیدی و بن‌بست حکومت را به مخاطب تزریق کرده است. حکومتی که عامل نظامی‌اش در کسوت یک پلیس، خودش دست به کار می‌شود و ناامید از سیستم؛ سرخود، به دنبال پرونده‌ای که پشتش شبکه‌ فساد اقتصادی است می‌رود؛ دست آخر هم مرد بازنده‌ی قصه می‌شود؛ مردی که همه چیزش را از دست داده! 🔶مهدویان به ناامیدی و بن بست و...هم اکتفا نکرده، طعنه‌ای هم به قشر متدین جامعه زده با این مضمون که اینقدر ادعا نکنید، ما میدانیم چکارها که نمی‌کنید! دست بردارید از حفظ ظاهر! ناگفته نماند که مهدویان زحمت زیادی کشید تا با بارش باران که از قضا زیاد هم بود، نسخه تطهیر و توبه بپیچید. نسخه‌ای هم برای دندان درد پلیس داستان ؛ به عنوان شخصیت اصلی، رو کرد که برو و درمان کن و دندان ترس و سردرگمی را بکن! 🔶نازیبایی محتوای مرد بازنده را زیبایی نسبی بیرو کمی تعدیل کرد اما برش‌ها، پراکندگی‌ها، نحوه داستان‌گویی و عجول بودن کارگردان فیلم بیرو خودش را نشان داد و فیلم دلچسبی از آب در نیامد. حتی صوت و موسیقی فیلم هم چندان چنگی به دل نمی‌زد؛ گرچه کارگردان اثر مدعی‌ست که مشکل از سالن پخش فیلم است که البته حق با اوست. با این حال اگر عباس‌میرزایی با دقت بیشتری وارد برخی وقایع زندگی بیرانوند؛ به‌ویژه تصویری که از پدرش ارائه داد، می‌شد و حساسیت‌های مخاطب نوجوان را موقع پرداختن به موضوع علاقه بیرانوند به دخترعمویش در نظر می‌گرفت، نتیجه بهتری در الگوسازی از شخصیت اصلی فیلم حاصل می‌شد. ✅یادداشت های یک بیننده 🆔https://eitaa.com/Viewer_notes