علامه حسن زاده آملی:
إلهی، از روی آفتاب و ماه و ستارگان شرمندهام، از انس و جان شرمندهام، حتی از روی شیطان شرمندهام، که همه در کار خود استوارند و این سست عهد، ناپایدار.
إلهی، همه در راه خود استوارند، حسن را در راه خودش استوار بدار!
إلهی، چه فکرهایی می کردم و به دنبال این و آن می رفتم و این در و آن در می زدم و موفق نمی شدم و خداخدا می کردم که چرا موفق نمی شوم. بار خدایا، شکرت که جوابم را ندادی و چه نکو شد که نشد، وگرنه حسن نمی شدم. تسلیم توأم؛ حکم آنچه تو فرمایی، لطف آنچه تو اندیشی.
✏️ حضرت استاد نائیجی:
اساتید، شاگردان را ابتدا آزمایش می کنند. اینطوری ها نیست... یک جایی چیزی خوانده و شنیده، یک حالی برایش پیدا شده، می گوید عرفان! این حرف ها که مال او نیست. اینها مال رجال و مردان استقامت دار است. او باید برود و اصلا هم معطل نباید بکند. اینجا مردی می خواهد که واقعا قوی باشد و پا در مسیر بگذارد و در مقابل مشکلات و گرفتاری ها ثبات قدم داشته باشد. اینقدر باید آدم سر به دیوار بزند تا چیزی اگر به آدم بدهند. ما اینجایی هستیم. اینجا آمدم دیگر دررو نیستم چه بدهند چه ندهند. آن وقت شاید چیزی به آدم بدهند.
✏️
کسانی که مجذوبند شایستگی شیخی ندارند چون مقامات نمی شناسند و به تفصیل عبور نکردند و حوصله ندارند. دیگران باید آنقدر زحمت بکشند و ریاضت بکشند و روزه بگیرند تا یک مرحله ای طی شود. استادی که خودش این مراحل را گذرانده این تحمل را دارد. تا بچگی نکردی نمی توانی بچه تربیت کنی. تا جوانی نکردی نمی توانی جوان را بفهمی.
📚 الهی نامه
🎙 فصوص ۱۲.۱۲.۱۴۰۲
🎙 تمهیدالقواعد ۱.۸.۱۴۰۱
@allame_hasanzadeh