کادر بیمارستان امین هفته سختی را گذراند،چندین روز پیش به بهانه‌ی شیرینی تولد آقای سلطانی دورهم جمع شدیم و امروز برای وداع همیشگی با ایشان... ✍این مرد بزرگ همیشه بدنبال یاری رساندن به بیماران بود،برایش تفاوتی نمی‌کرد بیمارش ثروتمند باشد یا فقیر،ایرانی باشد یا اتباع،پیر باشد یا جوان...کمک می‌کرد برای انجام وظیفه انسانی‌اش نه برای گذراندن ساعات کاری موظفش... بارها به چشم دیدیم بیماران بی‌خانمانی را که در این دنیا جز خدا هیچ کس را نداشتند چطور مورد توجه و کمک شایسته‌ی آقای سلطانی قرار میگرفتند،علاوه بر کمکهای درمانیشان، اصلاح و استحمام می‌شدند و از بیمارستان ترخیص می‌شدند،بارها زمزمه‌ی دعای خیر بیماران را بعد از انجام اموراتشان توسط ایشان میشنیدیم،بارها شاهد ابراز رضایت همکاران از کمک رسانی ایشان برای انجام امورات بیماران به نحو احسن بودیم. آقای سلطانی عشق و علاقه شما یاری خالصانه به مردم بود،و چه زیبا با اهدای اعضایتان‌ برای آخرین بار بزرگترین یاری را به چندین بیمار و چندین خانواده رساندید... یادتان در اذهان جاویدان است. 🖋جمعی از همکاران جناب آقای سلطانی