تازه شمع‌های مراسم خاموش شده بود. که خبر روشن شدن ستاره‌ها توی آسمان آمد. انگار سوره‌های حشر که خوانده بودیم به آسمان رسیده بود. هممان میخکوب صفحه تلوزیون شده بودیم. اولین بار بود تل‌آویو را زنده می‌دیدم. از عمق وجود فریاد زدم. << الله اکبر >> انگار هر کدام از آن موشک‌ها همان اشک هایی بود که این چند وقت برای بچه های غزه و لبنان ریخته بودیم و حالا قرار بود تبدیل به زیبا ترین لبخند روی لب های آن ها شود. https://eitaa.com/chand_jore_ba_man