احتمالا خداوند قصه زندگیم رو اینطوری تعریف کُنه برای آیندگان
یکی بود یکی نبود
یه دختری بود شلوغ و شیطون
ولی خیلی حواسش به من نبود
هر چی صداش میزدم (آزاده) جوابی نمیشنیدم
سلامهام همه بدون پاسخ میموند
سالها چشم انتظارش موندم
تا اینکه
اینقدر بهش محبت کردم و منتظرش موندم که بالاخره صدام رو شنید
داره کم کم متوجه محبتهام میشه
رسید به جایی که سر از پا نمیشناسه
حالا میگه میخوام فدات شم فدایی نمیخوای؟