شراره های عشق
.
شاگردان شیخ محمدجواد انصاری همدانی درباره شراره های عشقی که از وجودش و از چشمانش زبانه می کشید و او را بیتاب می کرد چنین گفته اند:
.
« وقتی در جلسات غزل خوانده می شد ، بدون اینکه صورتشان تغییر کند ، اشک روی گونه هایشان جاری می شد ، چیز عجیبی بود. سرخ و زیبا می شدند ، خودشان هم قشنگ بودند ، چشم های قشنگی داشتند ، وقت هایی که حالشان عوض می شد دیگر آدم نمی توانست نگاهشان کند از شدت زیبایی »
.
و نیز می گفتند: «در چشمانشان نمی شد نگاه کرد ، محبت از آن شعله می کشید»
.
چون چشم تو دل می برد از گوشه نشینان
.
دنبال تو بودن گنه از جانب ما نیست
کانال"درراه بندگی"
@darrahbandgi