"
حرف های در گلو مانده"
﷽
• • •
سلام، امروز اتفاقی این متن را دیدم؛
[ یه جایی از تذکرة الاولیاء نوشته:
گفتند: چگونهای؟
گفت: زخمی عظیم خوردهام.
گفتند: بر کجا؟
گفت: بر جان.]
بعد از چند بار خواندنش اشک هایم جاری شد...
جان کجای آدم است؟
چگونه زخم به جان آدمی میخورد؟
با چاقو؟ با تیر و تفنگ؟ نه فکر نمیکنم.
جان جای مهم تریست فکر کنم!
جان همان نیست که وقتی زِ تن میرود ، مَگر به معجزه باز نمیگردد؟
جان انجاییست که با بخیه ترمیم نمیشود! با شوک خوب نمیشود .
آری، جان جای عجیبیست!
آنقدر عجیب که من در خانه نشسته ام نه زیر موشک ام اما زخمی ام
خانه ام سالم است اما انگار آواره ام
جایم امن است اما اظطراب دارم
در تذکرة الاولیاء درست گفته که
"زخمی عظیم خورده است به جااانم"
زخمی به وسعت رفح، زخمی به مظلومیت فلسطین
آری ، جان شاید؛
_ انسانیت باشد که با دیدن این شرایط به جوش می آید!
_ شاید قلب باید که از اخبار میشکند!
_شاید روحمان باشد ، با دیدن این تصاویر ضربه میخورد !
آری رفح، زخمی بر جانمان شد.
پ ن _ این روز ها فرق انسان و حیوان مشخص است، راه و چاه هم مشخص، پس یاعلی مدد بگیم و ثابت کنیم
#فلسطین_تنها_نیست.
✍🏻 خانم سیده فاطمه حبیبی
گچساران _ استان کهگیلویه و بویراحمد
#رفح
#دختران_حاج_قاسم
🌻 |
DHGH_IR