تقویم را نگاه میکنم: روز میلاد شماست و روز جهانی مستضعفین درست نوشته‌اند؛ روز جهانی همه ما جهانیان است. ما، مستضعف دیدار شماییم؛ بیچاره‌ی فراق شما... ما زمستان های سرد بدون بهاریم خزان های رنگ و رو رفته... ای ربیع الانام ای بهار آدم ها دست به دامنت میشوم تا کاری کنی برایم که عید در من واقع شود نه فقط بر من یقیناً همه وجود من عید میشود اگر شاخه شاخه‌ی خشکیده وجودم با نگاهت جوانه بزند با لبخندت شکوفه بزند با دعایت سبز شود، ببالد، ثمر بدهد همه آرزویم همین است که با عنایت شما ثمر بدهم... بر منِ بایرِ عاقر ببار تا کمی و فقط کمی شبیه خودتان شوم یا نضرة الایام ای سرسبزی روزگار پسرِ مادر ما آمدنتان را به انتظار نشسته، نه ایستاده‌ایم... خسته؟ نه! امید تکیه گاه ماست آینده روشن است چون جمال ظهور شما در طالع دنیاست خوشبخت دنیا که آبستن آمدن شماست خوشبخت ما که در انتظار این مولود موعودیم خوشبخت ما که صاحب مان خواهد آمد خوشبخت ما که یتیمی و بغض هایمان خاتمه خواهد داشت خوشبخت ما خوشبخت ما… . ✍ هـجرٺــــ بله و ایتا @hejrat_kon اینستاگرام @dr.mother8 پی‌نوشت : اسئل الله ان یرینا فیکم السرور و الفرج 💚