در برههای که کارگران برای حداقل دستمزد ۱۵ میلیونی که تنها قابلیتش جلوگیری از گرسنه ماندن کارگران است چانهزنی میکنند حکم پرونده معدن طرزه صادر شد.
حکم را دوباره میخوانم، سه باره میخوانم، چهار باره میخوانم «در حکم قطعی پرونده معدن طزره، کارفرما به اتهام قتل غیرعمدی ناشی از حوادث کار ۶ کارگر معدن، ناشی از بیاحتیاطی و بیمبالاتی در حین کار در معدن طزره، محکوم به ۳ سال حبس تعزیری شد»، همین.
در سرمایهداری، رذالت این قدرت را دارد که تا بیشترین حد ممکن پایش را بر گلوی کارگر برای سود بیشتر و دستمزد کمتر فشار دهد و حتی اگر شش کارگر با هم بمیرند نهایتاً به سه سال حبس تعزیری و پرداخت دیه محکوم شود.
نه مسئولی بازخواست میشود، نه مدیرعاملی برکنار میشود، نه فردی استعفا میدهد و نه حتی بازبینی کیفی در ایمنسازی و جلوگیری از کشته شدن مجدد کارگران صورت میگیرد. این عیانترین حالت ممکن بیارزش و ناچیز بودن جان کارگر است.
الهه طالبزاده
Telegram :
@Criticalanalysis0