حضرت امام علی بن ابیطالب سلام الله علیه:
«الْحِدَّةُ ضَرْبٌ مِنَ الْجُنُونِ لِأَنَّ صَاحِبَهَا يَنْدَمُ فَإِنْ لَمْ يَنْدَمْ فَجُنُونُهُ مُسْتَحْكِم»
تندخويى بىمورد نوعى ديوانگى است؛ زيرا كه تندخو پشيمان مىشود، و اگر پشيمان نشد پس ديوانگى او پايدار است.
نهج البلاغه، حکمت 255