#دههمحرم🖤
#حماسهحسینی🔸
#قوتنفس
#کرامتنفس
«خطبه اى دارد أبا عبد اللَّه در روز عاشورا، در آن وقتى كه از نظر ظاهر همه اميدها قطع شده است و هر كسى [در آن شرايط] باشد خودش را مى بازد. ولى اين خطبه آنچنان شور و احساسات دارد كه گويى آتش است كه از دهان حسين بيرون مى آيد، اين قدر داغ است! آيا اين جمله ها شوخى است: «الا وَ انَّ الدَّعِىَّ ابْنَ الدَّعِىِّ قَدْ رَكَزَ بَيْنَ اثْنَتَيْنِ بَيْنَ السِّلَّةِ وَ الذِّلَّةِ، وَ هَيْهاتَ مِنَّا الذِّلَّةُ»
حسين تن به خوارى بدهد؟! (گريه استاد) آيا او خيال كرده كه من مثل او هستم؟ «يَأْبَى اللَّهُ ذلِكَ لَنا وَ رَسولُهُ وَ الْمَؤْمِنونَ وَ حُجورٌ طابَتْ وَ طَهُرَتْ» (گريه استاد) خدا مى خواهد حسين چنين باشد. شما مگر نمى دانيد، آن زنازاده مگر نمى داند كه من در چه دامنى بزرگ شده ام؟ من روى دامن پيغمبر بزرگ شدهام، روى دامن علىّ مرتضى بزرگ شدهام، من از پستان فاطمه شير خوردهام (گريه استاد). آيا كسى كه از پستان زهرا شير خورده باشد، تن به ذلت و اسارتِ مثل پسر زياد مىدهد؟! «هَيْهاتَ مِنَّا الذِّلَّةُ» ما كجا و تن به خوارى دادن كجا؟! شعار حسين در روز عاشورا از اين تيپ است
📚مجموعه اثار شهید مطهری/ حماسه حسینی/ ص187
@goftemane_tohid