.
🪶 شعر محمّد حسين شهريار در مدح امام مهدی(عج):
⁖ دلم شكستى و جانم هنوز چشم به راهت
شبى سياهم و در آرزوى طلعت ماهت
⁖ در انتظار تو چشمم سپيد گشت و غمى نيست
اگر قبول تو افتد فداى چشم سياهت
⁖ ز گرد راه برون آ كه پير دست به ديوار
به اشك و آه يتيمان دويده بر سر راهت
⁖ بيا كه اين رمد چشم عاشقان تو - اى شاه -
نمىرمد مگر از توتياى گرد سياهت
⁖ بيا كه جز تو سزاوار اين كلاه و كمر نيست
تويى كه سوده كمربند كهكشان كلاهت
⁖ جمال چون تو به چشم و نگاه پاك توان ديد
به روى چون منى الحق دريغ چشم و نگاهت
⁖ در انتظار تو مىميرم و در اين دم آخر
دلم خوش است كه ديدم به خواب گاه به گاهت
⁖ اگر به باغ تو گل بر دميد و من به دل خاك
اجازتى كه سرى بركنم به جاى گياهت
⁖ تنور سينه ما را اى آسمان به حذر باش
كه روى ماه سيه مىكند به دوده آهت
⁖ كنون كه مىدمد از مغرب آفتاب نيابت
چه كوههاى سلاطين كه مىشود پركاهت
⁖ تويى كه پشت و پناه جهاديان خدايى
كه سر جهاد تويى و خداست پشت و پناهت
⁖ خدا وبال جوانى نهد به گردن پيرى
تو «شهريار» خميدى به زير بار گناهت .
يار غايب از نظر: ص ۱۰۱.
@hadithnet | معارف حدیث