🔰 فرازهایی از زیارت
#رسول_اکرم (ص) از راه دور
🔹 الْسَّلامُ عَلَیْکَ وَ عَلی جَدَّکَ عَبْدِالْمُطَلِّبِ وَ عَلی اَبیکَ عَبْدِاللهِ اَلْسَّلامُ عَلی اُمِّکَ امِنَةَ بِنْتِ وَهَبٍ اَلسَّلامُ عَلی عَمِّکَ حَمْزَةَ سَیِّدِ الشُّهَدآءِ اَلْسَّلامُ عَلی عَمِّکَ الْعَبّاسِ بْنِ عَبْدِالْمُطَّلِبِ اَلْسَّلامُ عَلی عَمِّکَ وَ کُفیلِکَ اَبیطالِبٍ اَلْسَّلامُ عَلَی ابْنَ عَمِّکَ جَعْفَرٍ الطَّیّارِ فی جِنانِ الْخُلْدِ ... الَّذی غَمَسْتََهُ فی بَحْرِ الْفَضیلَة وَ الْمَنْزَلَةِ الْجَلیلَةِ وَ الدَّرَجَةِ الرَّفیعَةِ وَ الْمَرْتَبَةِ الْخَطیرَةِ وَ اَوْدَعْتَهُ الْأصلابَ الطّاهِرَةِ وَ نَقَلْتَهُ مِنْها اِلَی الْأرْحامِ الْمُطَهَّرَةِ لُطْفاً مِنْکَ لَهُ و تُحَنّناً مِنْکَ عَلَیْهِ اِذْ وَکَّلْتَ لِصَوْنِهِ وَ حَراسَتِهِ وَ حِفْظِهِ وَ حَیاطَتِهِ مِنْ قُدْرَتِکَ عَیْناً عاصِمَةً حَجَبْتَ بِها عَنْهُ مَدانِسَ الْعَهْر وَ مَعآئِبَ السِّفاحِ حَتّی رَفَعْتَ بِهِ نَواظِرَ الْعِبادِ وَ اَحْیَیْتَ بِهِ مَیْتَ الْبِلادِ بِاَنْ کَشَفْتَ عَنْ نُورِ وِلادَتِةِ ظُلَمَ الْأسْتارِ وَ اَلْبَسْتَ حَرَمَکَ بِهِ حُلَلَ الأَنْوارِ اَللّهُمَّ فَکَما خَصَصْتَهُ بِشَرَفِ هذِهِ المَرتَبَةَ الکَریمَةِ وَ ذُخْرِ هذِهِ المَنقَبَةِ العَظیمَةِ صَلِّ عَلَیهِ کَما وَفی بِعَهدِکَ وَ بَلَّغَ رِسالاتِکَ وَ قاتَلَ اَهلَ الجُحُودِ عَلی تَوحیدِکَ وَ قَطَعَ رَحِمَ الکُفرِ فی اِعزازِ دینِکَ وَ لَبِسَ ثَوبَ البَلوی فی مُجاهَدَةِ اَعدآئِکَ وَ اَوجَبْتَ لَهُ بِکُلِّ اَذیً مَسَّهُ اَو کَیدٍ اَحَسَّ بِهِ مِنَ الفِئَةِ الَّتی حاوَلَتْ قَتلَهُ فَضیلَةً تَفُوقُ الفَضآئِلَ وَ یَملِکُ بِهَا الجَزیلَ مِن نَوالِکَ وَ قَد اَسَرَّ الحَسرَةَ وَ اَخفَی الزَّفْرَةَ وَ تَجَرَّعَ الغُصَّةَ وَلَم یَتَخَطَّ ما مَثَّلَ لَهُ وَحیَکَ
🔹 سلام بر تو و بر جدّت عبدالمطّلب و بر پدرت عبدالله. سلام بر مادرت آمنه بنت وهب. سلام بر عمویت حمزه سیدالشهداء. سلام بر عمویت عباس بن عبدالمطلب. سلام بر عمویت و کفیلت ابیطالب. درود بر عموزادهات جعفر طیّار در بهشت جاوید ... کسی که در دریای فضیلت و منزلت بلند، و درجه والا و مرتبه خطیر فرو بردیش. و او را به صلب های پاک و طاهر به امانت سپردی، و به لطفت او را از آن صلبها به ارحام پاکیزه و مطهر منتقل کردی. آن گاه به مهر خود برای حفظ و حراست و نگهداری و احتیاط درباره او دیده بانی نگهدارنده از قدرت خود وکیل کردی که بدان وسیله آلودگیهای هرزگی و معایب کار زشت را از او منع کردی. تا بدو دیدهی بندگان را بلند کردی، و به او سرزمینهای مرده را زنده کردی؛ به اینکه به نور ولادتش تاریکیهای پرده پوشی را گشودی، و بر حَرَمت جامههای نورانی را پوشاندی. خدایا پس چنان که او را به شرف این مقام کریم و ذخیره این منقبت بزرگ مخصوص کردی، بر او درود فرست؛ چنانچه به عهدت وفا کرد و رسالات و پیامهایت را رساند و بر توحیدت با اهل انکار جنگید، و خویشاوندی خود با اهل کفر را در عزیز کردن دینت قطع کرد، و جامه بلا را در پیکار با دشمنانت پوشید. و به هر آزاری که به او رسید یا مکری که از گروهی که در پی کشتن او بودند درک کرد، فضیلتی فوق فضائل برایش واجب کردی. و بدان، عطای بس بزرگت را مالک شود. چرا که آن حضرت حسرت خود را نهان کرد، و نفسهای پر غصهاش را مخفی نمود، و شربت اندوه را چشید، و از آن چه وحیت برایش مشخص کرده بود پا را فراتر نگذاشت.
اندیشهجویان استاد حسن عباسی
📡
@hasanabbasi_students