«امید» زنده نگه میدارد ؛گاها جان میدمد، به جان های خسته از نفس کشیدن.‌ همان طور که، «نا امیدی» کمر به قتل آدمی میبندد ، و شمشیر تیز میکند برای گردن زدن آرزوها. =]