- شب قاسم بن الحسن است؛ شب بود و سکوتی سنگین بر خیمه ها افتاده بود اما در دلِ قاسم، طوفانی آرام نمی‌گرفت میدان کربلا چیز دیگری دید نه فقط شمشیر ها؛ نه فقط اسب ها... بلکه پسری که هنوز بوی کودکی می‌داد، اما قامتش قامت یک حقیقت بود جنگید؛ نه برای پیروزی، برای "ماندنِ معنا" و وقتی زمین او را در آغوش گرفت، کربلا برای لحظه ای فهمید: گاهی شهادت، پایان نیست بلکه آغاز جاودانگی‌ست السلام علیک یا قاسم بن الحسن... "مِــــــــعــــــــرآج¹³³"