🔰نتایج یک تحقیق جذاب به بهانه روز پدر 👨‍👧‍👦 نقش پدر در شخصیت بچه‌ها!... ✅ سال‌ها پیش، روانشناسی‌ به نام رابرت سیرز(Sears) دنبال این بود ببینه؛ 🔹 "چی میشه یه سری از آدما توانایی همدلی خوبی پیدا می‌کنن و یه سری نه!" 🔹 "اصلا منشا همدلی کجاست!" 🔹 "چطور میشه بچه‌های همدل‌تری رو تربیت کنیم"!... ✅ برای رسیدن به جواب، سیرز مطالعه سی ساله‌ای رو به راه انداخت که در اون 300 خانواده‌ای که بچه‌ی پنج ساله داشتن رو انتخاب کرد و طی یک پژوهش طولی، مدت‌ها ویژگی‌های بچه، ساختار خانواده و سطح و نوع رابطه و تعامل خانواده با بچه‌ها (والد-فرزند) رو از جنبه‌های مختلفی تحت نظر گرفت... ✅ متاسفانه عمر دکتر sears این اجازه رو نداد که به جواب سوال‌ش برسه و وسط‌های مطالعه دار فانی رو وداع گفت، اما 26 سال بعد سه نفر از روانشناس‌های برجسته‌ی دانشگاه‌های مک‌گیل و هاروارد به دنبال جواب دادن به این سوال، دوباره شروع کردن به بررسی ماجرا... ✅  اونها به دنبال داده‌های اولیه مطالعه دکتر سیرز رفتن و با دعوت از شرکت کننده‌های این مطالعه و شروع آنالیز اونها، مجدد سطح همدلی و نوع تعامل با خانواده همون بچه‌هایی که الان به بزرگسالان بالغی تبدیل شده بودن رو دقیق و عمیق مورد بررسی قرار دادن. ✅خروجی این مطالعه 26 ساله نشون میداد؛ 🔹 در کنار عواملی مثل نظم، انضباط، گرمی و عشقِ تو رابطه، صبوری، تایید، تشویق و حتی تنبیه به موقع پدر و مادر، بهترین پیش بینی کننده همدلی تو مردها و زن‌های سی و یک ساله، رابطه‌ای بود که اونها تو سن کودکی با پدر خودشون داشتن... ✅ به عبارت دیگه: 🔶 هرچی رابطه پدر دختری و پدر پسری تو سن و سال پیش از دبستان و اوائل دوره دبستان خوب و گرم‌ و صمیمی‌تر باشه، بچه‌ها همدلی (توانایی درک احساسات و عواطف دیگران و دیدن دنیا از زاویه دید اونها) رو بهتر یاد می‌گیرن و بزرگسالان همدل‌تری میشن و… 🔰 خلاصه اینکه؛ 🔶هر چقدر مظهر قدرت(پدر) با بچه‌ها خوب تا کنه، اون‌ها یاد می‌گیرند با آدمها خوب‌تر تا کنند.