💢آیا «اینترنت ملی» پاسخگوی مشاغل کشور است؟ 🔺بر اساس برآوردهای غیررسمی اما معتبر از نظام شغلی و اقتصاد دیجیتال کشور، حدود ۷۵ تا ۸۵ درصد مشاغل حتی با اینترنت ملی یا اینترنت محدود نیز قابل انجام هستند. 🔺تنها ۱۵ تا ۲۵ درصد مشاغل به طور جدی و دائمی به اینترنت بین‌المللی نیاز دارند که عمدتاً در سه دسته زیر جای می‌گیرند: 🔹دسته اول (۵ تا ۱۰ درصد مشاغل): مشاغلی که بازار آنها خارج از کشور است؛ مانند دورکاری بین‌المللی، صادرات خدمات دیجیتال، تولید محتوا برای پلتفرم‌های جهانی (یوتیوب)، فروش در بازارهای بین‌المللی و ارائه خدمات به کارفرمایان خارجی. 🔹دسته دوم (۸ تا ۱۲ درصد مشاغل): مشاغلی که ابزار کار آنها خارجی است؛ حتی اگر بازار هدف داخلی داشته باشند. مانند برنامه‌نویسان وابسته به مخازن کد جهانی، فعالان بازاریابی دیجیتال، متخصصان هوش مصنوعی وابسته به خدمات ابری خارجی، متخصصان زیرساخت و امنیت سایبری. 🔹دسته سوم (۳ تا ۵ درصد مشاغل): مشاغلی که به داده‌ها و منابع علمی بین‌المللی نیاز دارند؛ مانند اعضای هیئت علمی، پژوهشگران، پزشکان و مهندسان وابسته به پایگاه‌های علمی و استانداردهای جهانی. 🔺جمع‌بندی: در شرایط فعلی کشور، اکثر مشاغل (فروشگاه‌ها، خدمات داخلی، تولید محتوای داخلی، آموزش، حمل‌ونقل و خدمات عمومی) با اینترنت ملی نیز فعالیت خود را ادامه می‌دهند. اقلیت وابسته به اینترنت آزاد نیز میتوانند با تدابیر ویژه دولت، نیاز خود را تأمین کنند. 🔰 دنیای کامپیوتر و تکنولوژی 🌐 https://www.itnology.ir 🆔 @itnology