بعونک یا لطیف رفتن برای همه مان سخت بود؛ برای من اما هم سخت بود و هم شیرین. سخت بود چون یکی از عزیزترین اطرافیانم بود ولی شیرین بود چون این مدلی رفتن حقش بود. این همه سال بود می دوید و می جنگید. حقش نبود خیلی آرام و معمولی توی رختخواب بیفتد. خودش هم این آخری ها می گفت: "ممد! بعدِ این همه سال دیگه شهادت حقم نیست؟" بخشی از کتاب دخترا بابایی اند...(زندگی نامه شهید جواد محمدی)