[[روزه با روضه می شود کامل]]
یکی از اشعار این مجموعه، مثنوی ذیل در موضوع مناجات است:
باز دل در حریم آمده است
رمضانُ الکریم آمده است
بوی عفو گناه می آید
مژده بر روسیاه می آید
همه درهای آسمان باز است
با خدا وقت گفتن راز است
موسم روزه داری است؛ ای دل!
فصل شب زنده داری است؛ ای دل!
سفره پهن است و اولیا جمعند
دوستان، گرد اوصیا جمعند
همه ی اهل بیت این جایند
میزبانان چقدر والایند!
ریزد از دست مصطفی رحمت
بارد از لطف مرتضی نعمت
مادری ها! زمان شکر خداست
به خدا! سفره دارمان زهراست
حسنی ها! همه نیاز کنید
با امامی کریم راز کنید
این حسین است و راهمان داده
راه در خیمه گاهمان داده
هر که در این بهشت، مهمان است
روزها با لبان عطشان است
با عطش روزه می شود حاصل
روزه با روضه می شود کامل
دم افطار با سلامی ناب
ساقی ات می شود خود ارباب
ساقی ات جام نور گرداند
باده های طهور گرداند
باده ی روضه های طفل رضیع
گریه و های های طفل رضیع
باده ی روضه ی علی اکبر
خشکی کام شبه پیغمبر
هست سقّای سفره ی سحری
چه علم دار و ساقی قَدَری!
روضه دار است و اشک می ریزد
اشک هایش به مشک می ریزد
وای اگر ناامید گردد او!
تشنه تشنه شهید گردد او
هست در بین جمله ی طاعات
روضه ای نذر عمّه ی سادات
تا خدا را به آه می خوانید
تا که از قتلگاه می خوانید،
نوحه ی خواهری به گوش آید
ناله ی مادری به گوش آید
مادری ذکر یا بنیَّ گرفت
حنجری ذکر یا اُخیَّ گرفت
تا تمام خیام، غارت شد
بعد از آن لحظه ی اسارت شد
وای از شام و کوفه و انظار!
سیلی و سنگ و کوچه و بازار
#محمود_ژولیده
۱۴۰۱ / ماه رمضان
انشاءالله به زودی و آبرومند منتشر شود.☑️
#جواد_هاشمی_تربت
@javadhashemi_torbat
http://www.instagram.com/javadhashemi69