خطبه امام حسین ع در شب عاشوراء و برداشتن بیعت يا قوم! اعلموا خرجتم معي بعلمکم اني اقدم علي قوم بايعونا بالسنتهم و قلوبهم، و قد انعکس العلم، و استحوذ عليهم الشيطان، و انساهم ذکر الله، و الان لم يکن لهم مقصد الا قتلي، و قتل من يجاهد بين يدي، و سبي حريمي بعد سلبهم، اي مردم! بدانيد؛ همراه من شديد با توجه به اين که مي‏دانستيد من به سوي قومي مي‏روم که با من با زبان و قلب بيعت نمودند و حال مطلب برعکس شده است، و شيطان بر آنها مسلط شده و آنها را از ياد خدا غافل نموده است، و اکنون قصدی جز کشتن من و همراهانم ندارند. و به اسارت کشاندن خانواده‏ي من در برنامه آنهاست، و اخشي انکم ما تعلمون و تستحيون، و الخدع عندنا اهل البيت محرم، فمن کره منکم ذلک فلينصرف، فالليل ستير و السبيل غير خطير و الوقت ليس بهجير، و من مي‏ترسم شما که از اين اوضاع خبر داريد خجالت مي‏کشيد که ما را همراهي نکنيد، و حال آن که در نزد ما خاندان پيامبر، خدعه و نيرنگ حرام است، پس هر کس ناراحت است که همراه ما باشد هم اکنون بازگردد، شب ستار است و راه بي‏خطر و زمان هم بسيار و من واسانا بنفسه کان معنا في الجنان نجيا من غضب الرحمن. ولي هر کس در راه ما جان خویش را نثار کند، در بهشت با ما خواهد بود و از غضب خداوند نجات يافته است. و قد قال جدي رسول الله صلي الله عليه و آله و سلم: «ولدي حسين يقتل بطف کربلاء غريبا وحيدا عطشانا، فمن نصره فقد نصرني و نصر ولده القائم، ولو نصرنا بلسانه فهو في حزبنا يوم القيامة» . همانا پيامبر صلي الله عليه و آله و سلم فرموده است: فرزندم حسين در کربلا کشته خواهد شد در حالي که غريب و تنها و تشنه است. هر کس او را ياري نمايد، مرا ياري نموده است و فرزندم حضرت قائم عليه‏السلام را ياري نموده است و هر کس با زبانش ما را ياري نمايد، او روز قيامت در حزب ما و در کنار ما خواهد بود. 📚 بحارالانوار جلد 44 ص 205. البهبهاني، الدمعة الساکبة، 272 - 271/4 مساوي مثله المازندراني، معالي السبطين، 340 - سپهر، ناسخ التواريخ سيدالشهداء عليه‏السلام، 161 - 158/2