🔹این مسئله از رساله جامع آیت الله سیستانی را دقت کنید:
مسأله 527. اگر شوهر یا وکیل وی با اعتقاد به فاسق بودن دو شاهد یا یکی از آن دو(یا با وجود شک در عدالت هر دو شاهد یا یکی از آن دو و ثابت نشدن آن به طریق معتبر شرعی)، اقدام به اجرای صیغۀ طلاق در حضور آنان نمایند، ولی بعد از طلاق ثابت شود که شاهدان مذکور عادل بوده اند، طلاق صحیح است.
✅ میفرمایند حتی اگر علم به فسق شاهدین دارد در عین حال طلاق را در حضور آن شاهدین انجام دهد، باز معلوم نیست طلاق باطل باشد بلکه بعدا که مشخص شده که شاهدین عادل بوده اند، مشخص می شود طلاق نیز صحیح بوده است!
این به زبان فقهی یعنی عدالت، شرط واقعی شاهدین طلاق است نه شرط علمی. یعنی صحت و بطلان دائر مدار واقع عدالت است نه علم به عدالت. اگر شرط علمی بود، قاعدتا در صورت عدم احراز عدالت، طلاق باطل می بود.
⬅️ نشانه دیگری که معلوم می کند عدالت شاهدین شرط واقعی است نه شرط علمی، این است که فقها گفته اند اگر بعد از اجرای طلاق معلوم شد، حداقل یکی از شهود، هنگام اجرای طلاق، عادل نبوده اند، طلاق محکوم به بطلان است. در صورتی که اگر شرط علمی بود، باید حکم به صحت میشد.