آیت الله شیخ محمد تقی آملی قدس سره میفرمود: من در بحث فقه آیت الله سید علی آقا قاضی شرکت میکردم. روزی از ایشان پرسیدم - آن روز هوا بسیار سرد بود: ما میخوانیم و میشنویم که عده ای هنگام قرائت قرآن کریم آفاق پیش روی شان باز میشود و غیب و اسرار برای آنها تجلی میکند، در حالی که ما قرآن میخوانیم و چنین اثری نمی بینیم؟!
مرحوم قاضی مدت کوتاهی به چهره ی من نظر کرد سپس فرمود: بلی!
آنها قرآن کریم را تلاوت میکنند و با شرایط ویژه، رو به قبله میایستند، سرشان پوشیده نیست، کلام الله را با هر دو دستشان بلند میکنند و با تمام وجودشان به آنچه تلاوت میکنند، توجه دارند و میفهمند جلوی چه کسی ایستاده اند؛ اما تو قرآن را قرائت میکنی در حالی که تا چانه ات زیر کرسی رفته ای و قرآن را روی زمین میگذاری و در آن مینگری!
آیت الله شیخ محمد تقی آملی میگفت: بلی، من همین طور قرآن میخواندم و زیاد به قرائت آن میپرداختم، مثل این که مرحوم قاضی مراقب و ناظر وقت قرائتم بوده است. بعد از این ماجرا با تمام وجودم به سویش شتافتم و ملازم جلسه هایش شدم.
----------
اسوه ی عارفان / ۲۵ - ۲۶؛
به ما در
#خانه_امام بپیوندید👇
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
@khaneh_emam