روزنامهنگاری هوش مصنوعی؛ تهدیدی علیه روزنامهنگاران و صنعت خبر
جیم آلبرکت رئیس پیشین گوگلنیوز پیشبینی میکند که مدلهای هوشمصنوعی مثل چتجیبیتی جایگزین روزنامهنگاران میشوند. به گفته او مدلهای زبانی بزرگ تهدیدی برای روزنامهنگاران و صنعت خبری جهانی است. اگر هر بار یک مقاله خبری جالب را میخواندید و فوراً به خبرنگاری که آن را نوشته است دسترسی میداشتید تا بتوانید پرسشهای بعدی را بپرسید و در مورد مطلب بحث میکردید چه میشد؟
این همان چیزی است که آلبرکت، مدیر سابق گوگلنیوز در مقاله اخیر واشنگتنپست مطرح کرده است.
آلبرکت در این مقاله معتقد است مدلهای مدرن زبان بزرگ (LLM)، مثل چتجیپیتی صنعت اخبار را به شدت تغییر خواهند داد، درست مثل ظهور وب در اوایل دهه ٢٠٠٠. پیش از اینترنت، افراد عادی اخبار خود را از تلویزیون و رسانههای خبری چاپی نظیر روزنامهها و مجلهها دریافت میکردند. در حالی که این قالبها هنوز وجود دارند، اما عملکرد آنها با ظهور سایتهای خبری و اطلاعرسان در وب ضعیف شده است.
روزگاری که سریعترین راه برای رسیدن به نتایج مسابقات ورزشی یا یافتن یک اسلحه فروش در منطقه شما این بود که روزنامه محلی خود را ورق بزنید، سپری شده است. اکنون، تایپ کردن در یک سایت و کلیک بر روی یک لینک ساده است. همانطور که آلبرکت نوشته است، وب اگرچه همه چیز را در مورد نحوه توزیع مقالات خبری و محتواهای مشابه تغییر داد، اما "مقالات عمدتا دست نخورده باقی ماند". پارادایم جدید برای اخبار تا همین اواخر بیتغییر مانده بود و در نوامبر ٢٠٢٢ بود که اوپنایآی سرویس چتجیپیتی خود را راهاندازی کرد. در ابتدا، کاربران میتوانستند از چتباتها بخواهند که اطلاعات را تقریباً از هر منبعی پیش از سال ٢٠٢١ جمعآوری کنند (به دلیل محدودیت تکنولوژیک در مورد دادههای پیشآموزشی مدلهای زبانی مورد استفاده) اما اگر کمی بیشتر از یک سال به جلو بروید میبینید که چتجیپیتی و مدلهای مشابه آن حالا میتوانند به مقالات خبری در اینترنت دسترسی داشته باشند، مهمتر از آن، زبانهای بزرگ میتوانند اطلاعات را از منابع موجود بازنویسی کنند و اخبار را در یک فضای تعاملی به کاربران ارائه دهند.
آلبرکت معتقد است این تغییر پارادایم به انقلاب دیگری در روزنامهنگاری منجر خواهد شد و آن این است که این بار، بهجای انتقال رسانهها به یک پلتفرم در دسترستر، خوانندگان اخبار توجه خود را از مقالات خبری غیرتعاملی به تجربههای روزنامهنگاری تعاملی با چتبات، معطوف خواهند کرد.
آلبرکت همچنین پیشبینی میکند که خوانندگان آینده ترجیح بدهند اخبار را از آن دسته از منابع هوش مصنوعی دریافت کنند که بتوانند با آنها در مورد مقالات مربوط به انسانها گفتوگو کنند، و این در حالی است که انسانها بلحاظ فیزیکی قادر به تعامل همزمان با میلیونها نفر نیستند و فقط مواجهه تک به تک دارند.
پایان روزنامهنگاری مدرن؟
غولهای تکنولوژی؛ پایان روزنامهنگاری چاپی / آنلاین را از سال ٢٠١۵ پیشبینی کرده بودند و آن زمانی بود که فیسبوک بر ویدیو متمرکز شد. با این حال، تا سال ٢٠١٧، بسیاری از اتاقهای خبر که تلاش کردند این انتقال را تجربه کنند، دریافتند که گزارشهای مربوط به مرگ رسانههای چاپی آنلاین بسیار اغراقآمیز بوده است.
پس از آن، چتجیپیتی و امثال آن به شهرت رسیدند و تعداد بیشماری از منابع خبری آزمایشهایی را با استفاده از هوش مصنوعی برای تولید مقالاتی با نتایج متفاوت انجام دادند. در حالی که برخی از این آزمایشها نتایج موفقیتآمیزی به بار آورد - بهویژه آزمونهایی که با گشودکی کامل کار میکنند - بسیاری از آنها هم منجر به خجالت سازمانهایی شد که آنرا به طرزی اشتباه به کار گرفتند و با رفتار انسدادی، خوانندگان وفادار را هم از خود دور کردند.