شکافتن ماه را دیده بودیم : اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَانشَقَّ الْقَمَرُ (قمر - 1)
شکافت سنگ ها را هم : و إِنَّ مِنَ الْحِجَارَةِ لَمَا يَتَفَجَّرُ مِنْهُ الأَنْهَارُ وَإِنَّ مِنْهَا لَمَا يَشَّقَّقُ فَيَخْرُجُ مِنْهُ الْمَاء .... (بقره - 74)
زمین هم به معجزه حق شکافت : فَخَسَفْنَا بِهِ وَبِدَارِهِ الْأَرْضَ ... (قصص - 81)
نیل هم : أَنِ اضْرِب بِّعَصَاكَ الْبَحْرَ فَانفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍ كَالطَّوْدِ الْعَظِيمِ (شعرا - 63)
شق البحر، شق القمر، شق الارض...
این همه تکه تکه شدن ها معجزه بود!
اما امان از معجزه ی مسجد کوفه .... امان از شکافتن سر مولا...
دعا می کردیم دیگر نبینیم این معجزه سخت را، این آیت بزرگ و سنگین را...
اما دوباره تکرار شد...
.
امان از کنار علقمه، پیشانی بلند عباس....